“Koyun beni Hakk aşkına yanayım
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan
Yolumdan dönüp mahrum mu kalayım
Dönen dönsün ben dönmezem yolumda”

Pir Sultan Abdal

Alevi toplumunun hafızası, “Fakir Baykurt Roman Ödülü” sahibi Yazar Ali Balkız, ömrünü vakfettiği, yıllarca genel başkanlığını onuruyla taşıdığı Pir Sultan Abdal Kültür Derneği’nden (PSAKD), akla ziyan gerekçelerle ve adeta bir “operasyon” mantığıyla ihraç edildi. Alevi kamuoyundan tepkiler peşpeşe geldi. Bu “ihraç” kararı halkın duvarına tosladı.

Bu karar sadece bir ismin üyelikten atılması olarak görülmemelidir. Bu bir geleneğin, bir hafızanın ve Alevi öğretisinin temel taşı olan “ikrarın” bizzat o kurumu yönetenlerin eliyle çiğnenmesidir. Bugün PSAKD yönetiminde oturanların, toplumsal destekten yoksun, siyasi ikballerini bazı partilerin “kenar süsü” olmaya endeksleyen tutumları, derneğin tarihsel misyonuna gölge düşürmüştür. Bu karar kara bir leke olarak tarihe kaydedildi. Genel başkanlık koltuğunu süslü lakin içi boş söylemleriyle manipülasyon aracına çevirenlerin, kendilerine yöneltilen en yapıcı eleştiriyi bile “örgütlü bir kötülükle” bastırmaya çalışmaktalar. Bu durum aslında içine düştükleri derin paniğin ve temsil kabiliyetlerini yitirdiklerinin en net kanıtıdır.

Alevi hareketi tıkanmış, kurumlar niteliksiz yöneticiler tarafından yıpratılmıştır. Gücü eline geçiren yönetim kadroları hesap vermekten kaçıyor, eleştireni dışlayarak ötekileştiriyor. Düşmanlık hukuku işler durumda… Bu kadrolar Türkiye’deki o bildiğimiz anti demokratik sistemin aynısının tıpkısını bu kurumlarda egemen kılmaya çalışıyor. Tepki verilmesi gereken yerlerde çıtları çıkmayanlar, eleştiri yöneltenlere karşı acımasız olabiliyorlar. Bunlar siyasi iktidara sorulması gereken soruları soramıyorlar… Deprem paraları şaibesinin hesabını hala veremiyorlar… Örgütsel yapı içinde yaşanan haksızlıklara karşı susarak arka kapıda çıkara dayalı işbirliğini tercih ediyorlar… Daha neler neler…

Bazı konuları da yazmaya dilim varmıyor…

Bunu görmek isteyenler görebiliyor. Hepsi ortada. Ve en acısı ne biliyor musunuz?

Bu yola emek vermiş Canlar, aydınlar, yazarlar, gazeteciler, yıllarca Alevi hareketine hizmet etmiş nitelikli kadrolar, bu kötü gidişatı sorgulayanlar bir bir ötekileştirilip, ihraç ediliyorlar. Disiplin dedikleri adalet yerine, bu basiretsiz yöneticilerin susturma aracı olmuş.
***
“Beni Pir Sultan Abdal Derneği’nden niçin ihraç ettiler?” diye soran eski genel başkan Ali Balkız’ın maruz kaldığı bu muamele, aslında Alevi kurumlarının içine sızan liyakatsizliğin ve “küçük olsun benim olsun” zihniyetinin dışavurumudur.
Yazar Ali Balkız derneğin genel merkezinin ihraç kararına karşı gerçeğin ışığında yaptığı açıklamada bu talihsizliği sert bir dille eleştirdi. Balkız, alınan kararın zamanlamasının manidar olduğunu ifade ederek şu görüşlere yer verdi:
“Günlerdir, yurdun, dünyanın her yerinden merak edip soruyorsunuz. Anlatmaya çalışayım…
Sevgili okuyucularım, öğrencilerim, öğretmen arkadaşlarım, akrabalarım, Yol’da beraber yürüdüğümüz Canlarım, böyle bir yazıyı kaleme alacağımı hiç aklımdan geçirmezdim. Sizler denli şaşkınım.
Aynı gün iki ayrı ‘ifadeye çağrı’ yazısı aldım…. Biri; “Laikliği Birlikte Savunuyoruz” bildirisine imza attığım için Ankara Cumhuriyet Savcısı’nın soruşturması, kovuşturması ile ilgili, öbürü ise; aynı gün, bir kaç saat sonra, PTT görevlisinin imza karşılığı, evimin kapısında bana teslim ettiği; PSAKD Genel Merkezi’nden gelen, sıkı sıkı zımbalanmış, ‘ifadeni ver’ yazısı.
Kaderin cilvesi işte. İki ayrı makam, iki ayrı ifadeye çağrı. Tarih: 27.11.2025
***
Olay şöyle başlıyor: MYK Genel Sekreteri olan kişi, PSAKD GYK’sına benim hakkımda; “bir an önce adım atılması” istemiyle bir şikayet dilekçesi yazıyor. Bu yazıda, kısaca; “medya paylaşımında bulundu“, “kamuya açıklama yaptı“, “TV programlarında konuştu“, “… derneğin kurumsal yapısına, genel başkanımıza, yönetim kurulu üyelerine hakaret etti, mesnetsiz suçlamalarda, aşağılayıcı söylemlerde bulundu.” diyor. Tarih: 27. 10.2025
Ben bu kadar kötü işler yapmışım. İyi de; bir tane de “işte örneği” demez mi bir genel sekreter?
Kendi mi yazdı, bir başkası mı dikte etti bunu bilmiyorum.
Üstelik örgütümüzdeki geçmişi de sadece on yıl öncesine dayanıyor. Yani Sivas Madımak Katliamı’ndan 23 yıl sonra… Yaşı ise, Emekli Öğretmen. Öbür şikayetçi ise; Mali Sekreter.
Bu kişi hem semah öğretmeni, hem de semah hizmetlisi.. Büyük bir aşure hizmeti sırasında, 10 bin kişi izleyici var iken, komşu camiden gelen ezan sesi an’ında semahın durdurulmasına “gık“ı çıkmayan biri.
Bu durumun ne denli acı olduğunu genel başkana söylediğimde ilginç bir savunma yaptı: “Başkanım ya… Dün Karşıyaka’da Sivas Şehitlerimizi ziyarete gittik, gördük ki; 24 saat Kuran okunuyor… ”
Başkan böyle olunca! Gerisini var gidin düşünün…
***
Anımsanacaktır; 2025 Eylül-Ekim aylarında; “Alevi’nin haini olur mu?” tartışması yaşanmıştı.
Gazeteci Merdan Yanardağ; “Her toplum kesimi gibi” vurgusunu özellikle belirtmesine karşın, bizimkiler ısrarla üstüne gidiyorlardı. Bu tartışmaya ben de o platform üzerinden katıldım. Yararı, zamanı olmayan, trollerin köpürttüğü bir tartışma dedim.
Konu güncelliğini yitirdi gitti. Ama bu Sayman arkadaş sürdürdü. Mikrofona geçip dedi ki: “Merdan Yanardağ Aleviler için ne yapmış ki…”
Sonraki günlerde de Merdan Bey tutuklandı. Ben de bu kez; biraz şaka, biraz eleştiri, biraz laf atma kabilinden; “Küpeli sevinmiştir” dedim.
“Vaay… sen nasıl bana ‘küpeli’ dersin” diye, cinsiyet konusu yaparak şikayetçi oldu. O da, üyesi olduğu GYK’ya dilekçe verdi.
Şaşı, kekeme, aksak değildi ki… Kulağına Pir Sultan Abdal simgesini küpe boyutunda taktığı için ‘küpeli’ dedim. GYK bunu da ihraç gerekçelerinden biri saydı.
***
Asıl nedene gelince:
Bu arkadaşlar ne yazık ki; tarih bilincinden yoksunlar. Aleviliği bilmiyorlar. Derneğimizi tanımıyorlar. Kent koşullarında, sistemin onca saldırıları karşısında ne yapacaklarını bilmiyorlar. Aleviliğin inanç boyutunu, insan ve doğa yorumunu, doğuşunu, yüzyıllar boyunca yaşananları, kendine özgü bir dili olduğunu, felsefesini, amacını, yürüyüş hattını, dostlarını, özellikle bağımsızlığını, genç kuşaklara nasıl aktarılacağını bilmiyorlar.
Her kademesinde yıllarca mücadele etmiş bir (kabul ederlerse) abileri olarak; kongrelerde, danışma kurullarında, uygun her ortamda anlattım, yazdım. Romanlarımda, öykülerimde konu yaptım. Özellikle siyasi partilerle ilişkileri örnekleriyle sundum. O sıcak “muhabbetlerini” hep merak eder olduk.
Başaramadım, başaramadık.
Her eleştiriyi, her eleştireni “hain” sandılar. Ülkemizde demokrasi ararken, kendi örgütümüzdekini yaraladılar.
Son Genel Kurul, 17’ncisi olarak, 19-20 Nisan 2025 tarihinde yapıldı. Önceki 16’ncısına da katıldım. Hepsinde iki liste oldu. Ne kavga oldu, ne gürültü. Bir liste öbüründen biraz daha fazla oy aldı ve kardeşçe kucaklaşıldı. ‘Pir Sultan kazandı’ denildi.
Ama bu 17.si böyle olmadı. Olanları kısaca anlatayım. Divanda yaşanan bir olumsuzluk çözülemeyince; 652 delegeden 176’sı salonu terk etti. Terk edenleri zaman zaman posta oturan Ana‘mız videoya çekti. Başka bir Dede‘miz de amigoluk yaptı.
Balık baştan güzelleşir ya!
***
Bunlar olacak şey mi Allah aşkına! Bu ne ya?
Genel Başkan, kendi Genel Kurul’unda koruma bulundurur mu peşinde?
Kongre sonrası, bir genel değerlendirme yapıp, kırgınları, küskünleri davet edip, “gelin şu işi bir konuşalım” deyip ortamı yumuşatmaz mı? Ali Balkız’ı disipline verip ihraç etmek varken…
Bunlar gelip geçer, su akar yatağını bulur. Sel gider, kum kalır. Evlatlarını, kardeşlerini, anne babalarını ‘Sivas Cehennemi’nde bırakanlar unutmaz.
Alevilik içeriden, dışarıdan onca engelleri aşıp nasıl bugüne geldiyse; Haydut Trump dünyamızı ateşe atmazsa… Bir de; şu popülist yanımız, şişkin egomuz, narsist yapımız, medya merakımız, “beğeni” yanımız kangrene dönüşmezse… Medya tutkumuz bizi teslim almazsa…
Neymiş? “Görünür olmalı”ymışız.
Uzattım. Bir de, son söz olsun:
Eline, Diline, Beline Sahip Olmayı içselleştirmiş, yaşam iksiri haline getirmiş olanları çoğaltmalıyız.”
***
Yazar Ali Balkız’ın ifadelerinde vücut bulan bu hazin tablo, Aleviliğin özgürlükçü ve kucaklayıcı özünden ne denli uzaklaşıldığını göstermektedir. Bir Alevi kurumunu, kendi üyelerine karşı bir “disiplin sopası” olarak kullanmak… Muhalif sesi “hainlik” potasında eritmek… Ve korumalar eşliğinde genel kurul yapmak, ne Pir Sultan’ın direnişine, ne de Hakk ehli olan Erenlerin, Evliyaların, Enbiyaların hoşgörüsüne sığar. Unutulmamalıdır ki; eline, diline, beline sahip olmayı sadece bir tekerleme gibi dillerine pelesenk edenler, bu değerleri içselleştirmedikleri sürece o koltuklarda sadece birer işgalcidir. Bir Alevi kurumunu, Alevi bir “can” gibi yönetmekten aciz olanlar, tarihe bu haksız ihraç kararlarıyla geçecek ve birer “not” olarak düşülecektir. Ali Balkız ile onun temsil ettiği kadim duruş ise o yolda yürümeye her daim devam edecektir.

Bu içler acısı tablo gösteriyor ki artık Yol evlatlarının ve Taliplerin işe el koyma zamanı geldi, geçiyor.

Gelin Canlar Bir Olalım!

Aşkı muhabbetle…

ilk halktv.com.tr adresinde yayınlanmıştır.