Cumartesi Anneleri, eylemlerinin 799’uncusunu da salgın nedeniyle sanal medya üzerinden yaptı. Bu hafta, 20 Temmuz 1992’de Tarabya’daki evinden çıktıktan sonra bir daha kendisinden haber alınamayan Hasan Gülünay’ın akıbeti soruldu.
Bu haftaki açıklamayı Cumartesi İnsanlarından Ümit Tekay Dişli okudu.
Dişli, Türkiye’de cezasızlığın bir devlet politikası olarak uygulandığını vurguladı, “Bunun sonucunda da ne gözaltında kaybedilen insanlarımıza ne de adalete ulaşılamıyor” dedi.
GÜLÜNAY’IN HİKÂYESİ
Dişli, “23 Mayıs 1992’de Artvin’de gözaltına alındıktan sonra işkenceyle öldürülen Ali Ekber Atmaca’nın üzerinden İstanbul’da aynı mahallede yaşadığı Hasan Gülünay’ın kimliği çıktı. Bu nedenle 32 yaşındaki 4 çocuk babası Gülünay polis tarafından aranmaya başlandı. Eşine bir süredir polis tarafından takip edildiğini söyleyen Gülünay, 20 Temmuz 1992 günü Tarabya’daki evinden işyerine gitmek üzere çıktı ve bir daha geri dönemedi” diye belirtti.
Hasan’ın iş yeri telefonunu arayan bir kişinin, Terörle Mücadele Şubesi’nden aradığını söyleyerek Gülünay’ın gözaltında olduğu bilgisini verdiğini hatırlatan Dişli, şöyle devam etti: “Ancak Savcılık ve İstanbul Emniyeti’ne başvuran aileye, Hasan’ın gözaltında olmadığı, arandığı söylendi. Bunun üzerine aile memleketlileri olan ve o dönem İstanbul Emniyeti’nde üst düzey yetkili olan Hüseyin Kocadağ’la görüştü. Kocadağ aileye ‘Hasan Gülünay sağ, içeride işkence yaraları iyileştikten sonra gözaltına alındığını açıklayacaklar” dedi. Aile bu bilgiyi kamuoyuna duyurdu. Hasan’la aynı tarihlerde İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde sorguda olan bir tanık, yüzünü görmediği bir kişinin işkencede ‘Ben Hasan Gülünay beni gözaltında kaybetmeye çalışıyorlar!’ diye bağırdığını açıkladı. Bu iki açıklamanın ardından hem ailenin hem de tanıklık yapan kişinin evleri polis tarafından basıldı ve konuşmamaları için tehdit edildiler.”
Dişli, ailenin bütün başvurularının cevapsız kalındığını söyleyerek, dosya hakkında bilgiler verdi, davanın AİHM’e taşındığına dikkat çekti.
KIZI: MÜCADELEYLE AYAKTA KALDIK
Hasan Gülünay’ın kızı Deniz Gülünay da şöyle dedi: “Yaşadığımız bütün bu travmalara rağmen mücadeleye sarılmamız bizi güçlü kıldı. O meydanda oturan ailelerle kocaman bir aile olduk. Kocaman bir aileye sahip olmanın verdiği güçle mücadelemiz bugünlere kadar devam etti. Hasan Gülünay’ın ismini katillere unutturmayacağım.”
