ALİ DERELİ DEDE
Değerli dostlar;
Hepimizin bildiği gibi hiç de basite alamayacağımız, yaşantımızı alt-üst eden, hanelerimize bile nifak sokarak eşimizle ve çocuğumuzla aynı salata tabağını, lavabodaki aynı havluyu kullanmakta tereddüt ettiğimiz, henüz çaresinin de bulunamadığı tehlikeli bir virüsle karşı karşıyayız. Bir yakınımızı kaybettiğimizde acılarımızı bile aynı ortamda birlikte yaşayamıyoruz. Ona layık bir uğurlama erkânı bile yapamıyoruz. Çünkü eminim ki hepimiz de kendimizden çok, sevdiklerimize, yakınlarımıza ve etrafımıza verebileceğimiz zarardan korkuyoruz. Kısa zamanda verdiğimiz kayıplarla bu korkuyu yaşamakta ne kadar haklı olduğumuzu da göstermektedir.
Biz Aleviler hükümetten ve birçok devletten önce kararlılıkla aklımızı ve bilimselliği öne alarak her ne kadar toplu inançsal ritüellerimizi, düğünlerimizi, panel ve muhabbetlerimizi ertelediysek de maalesef bu illetten dolayı birçok canımızın gidisine engel olamadık.
Değerli Canlar, bugün geldiğimiz noktada Londra’da toplumumuzun çeşitli kurumlardaki örgütlülüğü ve kurumlarımızın iş birliği sayesinde çok kıymetli bir dayanışma örneğiyle hep birlikte yoğun bir mücadelenin içindeyiz. Fakat bu uzun soluklu bir mücadele olacak gibi görünüyor. Bu sebeple;
-Virüs belirtileri olan her can, hiçbir şekilde bunu saklayıp gizlemeden yakın çevresine söylemeli yakınlarını ve kurumlarımızı haberdar ederek kendini karantinaya almalıdır.
-Hiçbir canımız yalnız ve sahipsiz kalacağından korkmamalı, yakınlarını ve kurumlarımızı haberdar ederek kendisine gereken her türlü destek ve dayanışma imkanlar dahilinde mutlaka sağlanacaktır.
-Virüse yakalanan veya Hakk’a yürümüş canların yakınları duygularıyla değil, aklıyla hareket ederek bizlere daha fazla acılar yaşatmamalı.
-İnancımızın her ritüeli hurafelerle değil akıl ve vicdanla yürür. Bu anlayışla, Hakk’a uğurlama erkanlarımızın temel amacı da varsa anne-baba eş ve çocuklarının, ikrarlı olduğu kimselerin, cemde, cemaatte, sevincini, acısını paylaştığı, birlikte yol yürüdüğü cümle canların varsa alacağı veya borcu maddi ve manevi temizliğini tüm toplumun gönül rızalığıyla sağlayarak onu ebediyete uğurlamaktır. O halde şartların bize dayattığı 5-6 kişiyle yapılacak bir erkan hiçbirimizin içine sinmiyor. Bence yapılması gereken, bu zor günlerin ardından Hakk’a uğurlanmış canlarımız için onlara yakışır bir taziye ve anma günü düzenleyerek, hem geride kalan yakınlarına vicdani ve gönül rahatlığı sağlar, hem de toplum rızalığı orada alınmış olur.
-Her kişi ve kurum etrafındaki her bireye, bu virüsün sebebinin vahşi kapitalizmin doğaya insana ve insanlığa verdiği zarardan kaynaklandığını, savaşa ve silaha harcanan paraların sağlığa ve bilime yatırım yapılması gerektiğini iyi anlatmalı ve bu konular her ortamda işlenmeli.
Bu duygu ve düşüncelerle dayanışma ile bu zor günlerin üstesinden mutlaka geleceğimize inanarak, Hakk’a uğurladığımız tüm canlarımızın Devr-i Daim, Erenler şefaatkarları olsun. Hastalıkta, darda zorda olan tüm canlarımızın Hakk yardımcısı, Hızır el tutanı olsun.
Cümlemizin tekrar sağlıklı ve mutlu huzurlu günleri olsun.
Ask ile…
