Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu’nun Strazburg’da gerçekleştirdiği kitlesel basın açıklaması, dünya çapında yalnızca Suriye halklarına değil, Orta Doğu’nun özgürlük, eşitlik ve barış adına verdiği savaşa da güçlü bir dayanışma mesajı göndermiştir. AABF başkanı sn.Hüseyin Mat’ın yaptığı açıklamalar, Suriye halklarının yalnız olmadığını Orta Doğu’daki emperyalist müdahalelere ve bölgesel hegemonya çabalarına karşı direnen tüm halkların mücadelesine sahip çıkıldığını bir kez daha yenilemiştir. Bu açıklamanın ardında yalnızca insani bir duruş değil, aynı zamanda Orta Doğu’yu şekillendirme çabalarına karşı bir politik duruş da AABK sergilemiştir.

Büyük Orta Doğu Projesi (BOP) ve Suriye’nin Stratejik Önemi

Büyük Orta Doğu Projesi (BOP), 21. yüzyılın başlarından itibaren Amerika Birleşik Devletleri ve Batılı güçler tarafından ortaya atılan, Orta Doğu ve Kuzey Afrika’daki siyasi haritayı yeniden şekillendirmeyi amaçlayan bir projedir. Bu proje, 2003’te Irak’ın işgaliyle somutlaşmaya başlamış, ardından Suriye, Libya ve diğer bölge ülkelerinde benzer müdahalelerle devam etmiştir. BOP’un temel amacı, Orta Doğu’da Batı’nın siyasi ve ekonomik çıkarlarını garanti altına almak, bölgedeki petrol ve doğal gaz kaynaklarını kontrol etmek, aynı zamanda bu ülkelerdeki yönetimleri Batı yanlısı bir biçimde şekillendirmektir.

Suriye, stratejik konumu, mezhebi ve etnik çeşitliliği ile BOP’un en önemli hedeflerinden biri olmuştur. Suriye’deki iç savaş, sadece bir iç çatışma değil, aynı zamanda bölgesel ve küresel güçlerin mücadelesine dönüşmüş, Suriye toprakları uluslararası müdahalenin ve proxy savaşların sahnesi haline gelmiştir. Türkiye, Suudi Arabistan, İran, Rusya ve Amerika gibi ülkeler, Suriye’deki savaşın farklı taraflarını destekleyerek bölgedeki kendi çıkarlarını savunmuşlardır. Bu noktada, Suriye halkının verdiği direniş, yalnızca kendi topraklarında bir egemenlik mücadelesi değil, aynı zamanda BOP’un dayattığı yeni düzenin bir karşıtıdır.

Suriye Halklarının Direnişi ve Uluslararası Dayanışma

Ulusların sesiz kaldığı bu süreçte, Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu’nun açıklamasındaki “Suriye halkları yalnız değildir” vurgusu, bu halkların karşı karşıya olduğu küresel hegemonyaya karşı verdikleri mücadelenin uluslararası bir boyut kazandığını ortaya koymuştur. Sn.Hüseyin Mat’ın belirttiği gibi, bu sadece Suriye halklarının haklı mücadelesine bir destek değil, aynı zamanda tüm bölgenin özgürlük mücadelesinin bir parçasıdır. Orta Doğu’daki halklar, sadece Suriye için değil, aynı zamanda Lübnan’dan Filistin’e, Irak’tan Yemen’e kadar uzanan coğrafyada emperyalist müdahalelere karşı direnişleridir.

BOP’un hedeflerinden biri de, Orta Doğu halklarını bölmek, mezhebi ve etnik kimlikleri üzerinden kutuplaştırarak halkların arasındaki kardeşliği yok etmektir. Ancak, Suriye’deki direniş ve halkların ortak mücadelesi, bu projeyi boşa çıkarmak adına büyük bir fırsat sunmaktadır. Suriye halkları, sadece silahlı çatışmalarla değil, aynı zamanda kültürel, dini ve mezhebi çeşitliliklerini koruyarak bu projeye karşı çıkmaktadır. Avrupa Alevi Birlikleri’nin verdiği destek, işte bu mücadelenin meşruiyetini uluslararası alanda sağlamlaştırma adına önemli bir adımdır.

Uluslararası Politikada Bir Dönemeç: Suriye’nin Geleceği ve Yeni Bir Dünya Düzeni

BOP’un sadece Orta Doğu’yu değil, dünya çapında adaletin ve eşitliğin sağlanmasını engelleyen bir proje olduğu aşikardır. Suriye’deki iç savaş, emperyalist müdahalelerin yarattığı kaos ve çatışmalar, bu projenin birer yansımasıdır. Avrupa Alevi Birlikleri’nin açıklaması, bu küresel müdahale politikalarına karşı bir uyarıdır. Suriye halklarının direnişi, yalnızca Suriye için değil, tüm bölge için bir kırılma noktasıdır. Eğer halklar, emperyalist müdahalelere karşı bir araya gelir ve birleşik bir direniş hattı oluştururlarsa, BOP’un şekillendirmeye çalıştığı yeni dünya düzenine karşı durabilirler.

Bu bağlamda, Avrupa Alevi Birlikleri’nin Suriye halklarının haklı mücadelesine verdiği destek, yalnızca bir dayanışma ifadesi değil, aynı zamanda küresel çapta halkların direnişinin güçlenmesi için atılan somut bir adımdır. BOP, yalnızca Orta Doğu’yu şekillendirmeye yönelik bir strateji olarak değil, dünya genelinde emperyalist müdahaleleri meşrulaştırmaya çalışan bir projedir. Bu projeye karşı verecek olan mücadele, sadece Orta Doğu’yu değil, tüm dünya halklarını ilgilendiren bir mücadelenin parçasıdır.

Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu’nun bu sürece verdiği destek, emperyalist hegemonyanın karşısında halkların bir araya gelerek daha güçlü bir dayanışma sergileyebileceğini gösteren önemli bir örnek teşkil etmiştir. Bugün, Suriye halklarının mücadelesine olan destek, sadece bir bölgenin kaderini değil, insanlığın ortak geleceğini şekillendirecek bir adımdır.

28 Aralık 2011, Roboski: 34 can, çoğu genç ve çocuk, yitirildi. Bir köyün kalbi kırıldı, bir halkın yarası kanadı. O kara günden bu yana 13 yıl geçti, ancak acılar hala taze. Roboski’deki katliamın, bu büyük travmanın üzerinden yıllar geçse de yarattığı derin izler, bu topraklardaki adalet arayışını her geçen gün daha da güçlendiriyor.

Roboski, sadece bir katliamın adı değil, aynı zamanda devletin en üst kademelerinin, güvenlik güçlerinin ve sorumluluğu taşıyan herkesin hesap vermediği bir suçun sembolüdür. Katliamı gerçekleştirenlerin hâlâ yargı önüne çıkmamış olması, üstü örtülen bir gerçeğin daha da kararmasına neden oldu. Tüm dünya için bir insanlık suçu olarak görülebilecek bu olay, ne yazık ki hala kendi toplumumuz içinde doğru bir biçimde yargılanmadı. Yargılama yerine, o gün o topraklarda yaşamını yitirenlerin ailelerine karşı açılan davalar, ölülerin suçlanması, bir çok faili meçhul ve katliamları da göz önüde bulundurursak bu trajediyi daha da derinleştiriyor.

Bu kadar ağır bir suçun faillerinin, hatta sorumlularının yargılanmaması, adaletin ne kadar uzağında olduğumuzu gözler önüne seriyor. Roboski’de öldürülenlerin çoğu, sınırın bu tarafında hayata tutunmaya çalışan, belki de sadece bir umutla yaşamını sürdüren, belki de çocuklarını beslemek için ekmek parası kazanma derdinde olan sıradan insanlardı. Onların yitirilen hayatları, bu toprakların unutulmuş, gözden çıkarılmış gençleri ve çocuklarıydı.

Ancak Roboski, sadece o günü hatırlatmakla kalmıyor, aynı zamanda adaletin ne kadar meçhul olduğunun da bir göstergesi. Katliama sebep olanlar hakkında açılmayan soruşturmalar, açılan davalar, verilen cezalar, gerçek suçluların sorumsuzluğunu, adaletin derin bir kuyuda kaybolmuş olduğunu bizlere gösteriyor. 34 canın kaybı karşısında, suçu işleyenlerin değil, mağdurların daha fazla yargılandığı, haksız yere cezalandırıldığı bir durum, bu katliamın adalet yolunda yaşadığı büyük engellerin başında geliyor.

Ancak unutmamalıyız ki Roboski’nin hesabı sorulmadıkça gerçek adalet sağlanamaz. Bugün Roboski’nin acısını çeken aileler, bu kayıpların ardında kalmış, o gün orada olmayan ama hala vicdanı sızlayan milyonlarca insan, adaletin peşinden gitmeye devam ediyor. Adaletin sağlanmadığı bir ülkede huzurdan, barıştan bahsedilemez. Yargılanmayan suçlular, birer karanlık noktadır; karanlığın ortasında kalan hayatlar, daha fazla ışık arayacaktır.

Roboski’de kaybedilen hayatların hesabı sorulmadan, bu karanlık dehlizler aydınlatılamaz. Bizim görevimiz, bu mücadeleyi unutmadan, unutturmayarak sürdürmektir. Adaletin peşinden gitmeye devam edecek, bu katliamın ve karanlıkların ışığa kavuşması için yılmadan sesimizi duyuracağız. Roboski, unutulmaz, unutulmayacak ve asla unutturulmayacaktır.

Gün geçmiyor ki Türkiyede çözüme odaklı bir gün olsun; konu malum asgari ücret, bir ülkenin ekonomik dengelerini ve çalışanların yaşam standartlarını doğrudan etkileyen en önemli göstergelerden biridir. Türkiye’de ise asgari ücret, yıllardır tartışmaların odağında o
kalmıştır. Özellikle son dönemde asgari ücrete yapılan %30’luk zam çalışanların yaşam standartlarını daha da zorlaştıran bir durum olarak ele alındı. 2024 yılı itibarıyla asgari ücret, açlık sınırının çok altında kalmakta ve asgari ücretle çalışan milyonlarca insan, temel yaşam ihtiyaçlarını karşılayamamakta, bu durum ise sosyal ve ekonomik bir kriz yarattı.

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Genel Başkanı Sayın Özgür Özel, geçtiğimiz günlerde yaptığı açıklamada, “30.000 TL’nin altında bir rakamla iktidara dünyayı dar ederiz” demişti. Ancak bu iddialı söylem, sadece bir asgari ücret mitingiyle sınırlı kalmış ve herhangi bir somut adım atılmamıştır. Oysa asgari ücretin açlık sınırının çok altında kalması, işçi ve emekçilerin yaşamını doğrudan etkileyen bir sorun olup, sadece bir miting ile geçiştirilemeyecek kadar ciddi bir boyut almıştır.

Beklentiler ve Gerçeklik

Asgari ücretin güncel seviyesi, özellikle açlık sınırının çok gerisinde kalmaktadır. Türkiye’de açlık sınırı 23.256 TL iken, asgari ücretin 22.104 TL olması, ülke genelinde milyonlarca çalışanı açlık sınırının altında bir yaşama mahkum etmiştir. Çalışanlar, temel gıda maddelerine dahi ulaşmakta güçlük çekerken, diğer yaşam masraflarını karşılamak neredeyse imkansız hale gelmiştir. Bu durum, asgari ücretin sadece bir ekonomik rakam olmaktan çıkıp, bir insanlık meselesine dönüştüğünü görmemek üç maymunu oynamaktan başka birşey değildir. Eğer bir ülkede asgari ücret, çalışanların temel ihtiyaçlarını dahi karşılayamıyorsa, o ülkenin sosyal adalet anlayışının sorgulanması gerekir desem de bebeklerin öldürüldüğü, çocukların katledildiği, kadınların tecavüze uğradığı ve hayvanların yok edildiği; var olan yasaları uygulamak yerine geri çeken bir hükümet elbet bir gün halkın sesini duyacaktır.

Sayın Özgür Özel’in açıklamalarındaki büyük iddialara rağmen, CHP tarafından organize edilen tek etkinlik, bir asgari ücret mitingi olmuştur. Ancak böylesine kritik bir dönemde, sadece söylemlerle değil, somut eylemlerle sonuç almak mümkündür. Çalışanların ve emekçilerin haklarını savunmak, sadece parti politikalarının bir parçası olmamalıdır; aynı zamanda toplumsal bir sorumluluk gereğidir. Bu noktada, CHP’nin güçlü bir genel greve öncülük etmesi, sesini duyurmak isteyen milyonlarca işçi için kritik bir adım olacaktır. Grev, çalışanların bir araya gelip haklarını savunabilmesi için temel bir haktır ve bu hakkın kullanılması gerektiği aşikardır.

Sarayın 1.3 Dakikada Harcadığı Miktar ve Eylemsizlik

Bugün Türkiye’deki ekonomik eşitsizlik ve adaletsizlik, yalnızca düşük ücretlerle sınırlı değildir. Türkiye’nin sarayındaki israf, her geçen gün daha da gözler önüne serilmektedir. Örneğin, sarayın sadece 1.3 dakikada harcadığı para, birçok çalışanının bir aylık maaşına denk gelmektedir. Bu devasa harcamalar, halkın bütçesinden yapılan kesintilerle finanse edilirken, asgari ücretle geçinmeye çalışan emekçilerin durumu daha da vahim hale gelmektedir. Bu israf düzeni, sadece ekonomik kaynakların kötü yönetildiğini değil, aynı zamanda halkın yoksullaştırılması adına yapılan büyük bir haksızlık olduğunu gözler önüne sermektedir.

Bunun yanında, muhalefetin bu israfı ve eşitsizliği ortaya koyacak güçlü bir duruş sergileyememesi, Türkiye’nin bugün geldiği ekonomik noktada önemli bir etken olmuştur. Asgari ücretin açlık sınırının altında kalması, sarayın şatafatlı harcamaları ve muhalefetin bu konuda yeterli baskıyı kuramaması, halkın büyük bir hayal kırıklığı yaşamasına yol açmıştır. Eğer CHP ve diğer muhalefet partileri, bu eşitsizliklere karşı daha güçlü bir ses çıkarabilseydi, belki de bugün asgari ücretli milyonlarca vatandaş bu kadar zor durumda olmayacaktı.

Halkın tepkisini ve beklentilerini doğru okuyamayan bir muhalefet, yalnızca siyasi alanda değil, toplumsal düzeyde de başarısız olur. Bugün, sadece bir asgari ücret mitingi ile yetinmek, çalışanların gerçek taleplerine cevap vermek adına yetersiz kalacaktır. CHP’nin, asgari ücretle geçinemeyen, açlık sınırının altındaki milyonlarca emekçiye gerçek bir çözüm sunması gerekiyor. Bu çözüm de bu süreçte ancak bir genel grev ile olabilir.

Bir genel grev, sadece işçilerin değil, tüm toplumun hak mücadelesini simgeler. Asgari ücretin insanca yaşanabilir bir seviyeye çekilmesi için Muhalefetin öncülüğünde yapılacak bir genel grev, toplumun tüm kesimlerinin sesini duyurmasını sağlayacak aynı zamanda toplumsal dayanışma, adalet duygusunun güçlenmesine ve insan onuruna yakışan bir yaşam standardı için de katkı sunacaktır.

Unutulmamalıdır ki; eylemsizlik, saraydaki israfın halkın cebine daha da fazla yansımasına neden olacak ve bu da toplumsal eşitsizliğin derinleşmesine yol açacaktır.
Avrupa bizi kıskana dursun, halaylarla zılgıtlarla greve gidilecek umutlu günlere merhaba.