Ey muktedir, daha doğrusu kendini muktedir sanan diktatör; bu ve benzeri tutuklamalarla iktidarını devam ettireceğine inanan sen, bu defa tongaya bastın ve Şebnem Korur Fincancı gibi bir ismi, Özgür Gündem Gazetesi’ne destek amaçlı bir günlük genel yayın yönetmenliğini gerekçe göstererek tutukladın. Korkutacağını sandın belli ki. Şimdi size öğrencisi, asistanı, meslektaşı olarak Şebnem Hoca’yı ve yaptıklarını anlatacağım. Nasıl faka bastığınızı da siz anlayın!

Yazacaklarım başta gazeteci Erol Önderoğlu ve yazar Ahmet Nesin olmak üzere günün muktediri tarafından mağdur edilmiş herkesin ortak özelliği aslında. Şebnem abla şahsında selam olsun her birine.

Bilmeyenler için; Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı adli tıp uzmanı, yılmaz ve yorulmaz bir insan hakları savunucusu. İstanbul Tıp Fakültesi öğretim üyeliği ve bir dönem anabilim dalı başkanlığının yanı sıra 2009 yılından itibaren de TİHV (Türkiye İnsan Hakları Vakfı) başkanı. Kurucusu ve yürütücüsü olduğu ulusal, uluslararası sayısız dernek, vakıf ve örgütte hak mücadelesi vermekte. Mücadelesinde daima hakkın ve haklının yanında olmuş mesleğimizin yüz akı olmayı başarmış ve terazisi daima doğru tartmışlardan.

Evveliyatını bilmekle birlikte asistanlığımın başladığı 1997 yılından başlayacağım anlatmaya.

İstanbul Tıp Fakültesi’nde ev sahipliği yaptığımız uluslararası “İşkencenin Önlenmesine Yönelik İstanbul Protokolü Çalıştayı”nda yakından tanımıştım kendisini. Havalimanından konukları taşımak dahil nefes almadan çalışır ve fırsat bulup kaytarmayı düşünürken O’nun yorulmazlığından utanır, dilimiz bir karış dışarıda koştururduk. İşkence olgularına uluslararası standartlarda tanı koymayı kolaylaştıran bu protokolü hazırlarken tutuklanmayı hak etmişti aslında. Devletin yaptığı ve büyük bir beceriyle gizlediği işkenceyi her yönüyle tanımlıyor ve tanı koymada biz hekimlerin işini çok kolaylaştırıyordu.

Hiç unutmam kürsüye geç gittim bir gün. Bizim kürsüde diğer kürsüler gibi imza föyü yoktu ve ben bu durumu suistimal etmiştim. Odasına çağırdı. Gülümseyerek “Benim için sorun değil ama benden sonra gelmiş olmak senin için sorun olmalı” diyerek hayatımın en büyük derslerinden birini verdi. Ertesi gün de bir demet çiçek getirmişti. Eğitim ve bir eğitimciye yakışanın en güzel örneklerinden biridir benim için. Yarım diplomalının iki dudağından çıkacak cümlelere göre akademisyenin kim olduğuna karar verilirken -nasıl akademisyen olunur?-un vücut bulmuş haliydi kendisi. Bizim gibi öğrenciler yetiştirmiş olması bile başlı başına bir tutuklanma nedeni.

Süleyman Yeter ve Baki Erdoğan’ın otopsisini yaparak işkenceyi ortaya çıkardığında da tutuklayabilirdiniz. Büyük bir ustalıkla yaptığınız işkenceyi aklı, bilimi sayesinde ortaya çıkarmış, vicdani ve cesaretiyle suratınıza korkmadan çarpmıştı gerçekleri. Nasıl oldu da gözünüzden kaçtı?

Yine bir gün, aldıkları onlarca raporda “Darp cebir izi yoktur” denilen Manisalı öğrencilerin işkence gördüklerini çok titiz bir çalışma sonrasında belgelemişti. Hafızam yanıltmıyorsa 11 öğrenciye rapor hazırlamış ve son gece kürsüde sabahlamıştık birlikte. Alın size bir neden daha.

Hangi birini anlatayım? Hayatını riske atıp boğuldu denilen Bahreyn’li gencin işkenceyle öldürüldüğünü nasıl açığa çıkardığını mı, gerçeği arayanın kim olduğundan ve kimliğinden bağımsız onlara daima gerçeğin ışığını tuttuğunu mu ve son olarak da 79 gün süren sokağa çıkma yasağının hemen ardından Cizre’ye giderek bir ön inceleme raporu hazırlamasını mı? Saymakla bitmez.

Tüm meslek yaşamında olduğu gibi Cizre’de de gerçeklere ışık tutmayı başardı. Karanlıkta bırakılmak istenen acı gerçeklere.. Elbette bir cezası olacaktı bu yaptıklarının.

Şebnem Hoca her yerde ve herkesin derdine yetişendi. Kürsüdeki kedimiz Hüsniye’yi veterinere götürmekten tutun, dünyanın herhangi bir yerinde toplu mezar incelemeye kadar uzanan geniş bir iş yelpazesi vardı. Bu derece çalışır ve bizleri şevkle çalıştırırken eğlenmeyi öğretmişliği de vardır. İş zamanı iş, eğlence zamanı eğlenceydi. İlk cadılar günü partisini Şebnem Hoca sayesinde deneyimlemiştim. Buradan ihbar edeyim bir yılbaşı arifesinde sıcak şarap yapmışlığımız ve bol kahkaha atmışlığımız vardır. Olacak iş mi tutukla gitsin!

Tutukladınız sonunda! Şebnem Hoca’yı bu şekilde susturacağınızı, bizlere korku salacağınızı sandınız. Yukarıda saydığım bir kaç örnek Şebnem Hoca hakkında bir fikir vermiştir. Bizler için ise Şebnem Hoca’nın öğrencileriyiz dememiz yeterlidir diye düşünüyorum. Ve bilin ki Şebnem Hoca ve diğer arkadaşlarımız cezaevinde değil olması gereken yerlerde oluncaya, sizler ise gitmemiz gereken yere yani cezaevlerine gidinceye kadar mücadele edecek, bıkmadan usanmadan, akademisyene akademisyen, gazeteciye gazeteci, diktatöre de diktatör diyeceğiz.

Dr. Canan Kaftancıoğlu
Adli Tıp Uzmanı
CHP PM Üyesi

Kaynak : Evrensel

“Ben bir müzisyenim, ondan sonra bir Karadenizliyim, ama hepsinin ötesinde ben bir devrimciyim” diyen Kazım Koyuncu, ölümünün 11. yılında Hopa’da mezarı başında anıldı

“Ben bir müzisyenim, ondan sonra bir Karadenizliyim, ama hepsinin ötesinde ben bir devrimciyim” diyen Kazım Koyuncu, ölümünün 11. yılında Hopa’da mezarı başında anıldı. Hopa Meydanda buluşan Karadenizliler Kazım Koyuncu’nun Sugören’de ki anıt mezarına geçti. Koyuncu’nun ölüm saati olan 12.57’de saygı duruşuyla başlayan anmaya Trabzonspor Vira, Hopaspor Şehrin Azizleri ve Denizin Asi Çocukları taraftar grupları katıldı.

Kazım Koyuncu’nun ailesinin konuşmasıyla başlayan anmada Lazca konuşmalar yapıldı. Anmada Halkevleri adına konuşma yapan Kamil Ustabaş ”Bugün Kazım gibi olabilmek için direnmemiz gerek. Bugün Cerattepe’de direnenlerin yanı başında Kazım Koyuncu var. Onun şarkılarını söyledik horona durduk. Bugün Cerattepe’ye maden yapmak isteyen Mehmet Cengiz’in talanına, yağmasına karşı hep beraber Kazım olup direnecegiz”dedi. Anma yapılan konuşmalarının ardından sona erdi.

Hopaspor taraftar Grubu Denizin Asi Çocukları ise Hopa festival alanında saat 21.00’da Kazım Koyuncu’yu anmak için Karadenizli sanatçıların katılımıyla bir etkinlik düzenleyecek.

Sendika.Org

Fransa’da bugün Aleviler demokrasi için yürüdü.  Fransa Strasboug’da bir araya gelen Aleviler Erdoğan’ı da protesto etti.

Türkiye’de laiklik, demokrasi ve eşit yurttaşlık için Strasbourg mitingi bugün yapıldı. Miting’de Fransa Alevi Birlikleri Başkanı Erdal Kılıçkata, Sivas’ta katledilen Muhlis Akarsu’nun kızı Pınar Akarsu ve Gazeteci Recai Aksu da yer aldı.

Çok sayıda kişinin katıldığı mitingde Maraş ve Sivas katliamları da unutulmadı. 2 Temmuz yaklaşırken de 33 aydın mitingde anıldı.

Alevinetcom

Ali Kenanoğlu Evrensel gazetesindeki köşesinde “Ramazan saldırıları ve Avrupa Birliği”ni yazdı.

Sünni ve Şii Müslümanların oruç tuttukları ay olan ramazan ayında ritüel haline gelmiş birçok uygulama bulunmaktadır. Bunları, ramazan davulcusu, ramazan pidesi, iftar protokolleri, güllaç başta olmak üzere saymaya devam edebiliriz.

Son yıllarda ramazan ritüellerine bir yenisi daha eklendi; ramazan saldırıları. Bu saldırılar aslında yeni değil ama bu kadar meşru olarak ele alınması ve ülkeyi yönetenlerin, güvenlik güçlerinin saldırganları koruyup kollayıp, saldırıya uğrayanları suçlaması artık bu işi bir iki meczubun işi olmaktan çıkartıp meşru bir ramazan ritüeli haline gelmesine yol açmıştır.

Oruç tutmak bir ibadettir, ibadet ise inanan insanın inancı gereğince yerine getirdiği bir vecibedir. Hemen hemen her inançtan farklı gün ve farklı şekillerde oruç vardır. İlgili inanca inanan insan inancının gereği olan orucunu tutar veya tutmaz. O inanca mensup olmayan insanlar ise yani sizin inandığınız şeylere inanmayan insanların ise hiçbir şekilde bu tür yükümlülükleri yoktur, olamaz.

Şimdi siz inancınızın gereği oruç tutuyorsunuz, ibadetinizi yerine getiriyorsunuz, sizin gibi inanmayanlara da, “Niye biz oruçken siz oruç tutmuyorsunuz, yiyorsunuz, içiyorsunuz, eğlence yapıyorsunuz, piknik yapıyorsunuz” diyerek saldırıyorsunuz.

Hadi siz meczupsunuz, bu tür saldırıları olmayan aklınızla kendinizi kontrol edemeyerek o delirmiş halinizle gerçekleştiriyorsunuz, peki bu belediye başkanlarına, polislere, yargıçlara, kaymakamından valisine, başbakanından cumhurbaşkanına size ne oluyor kardeşim. Bu tür meczupluklara niye ses çıkartmıyorsunuz. Siz niye bu meczupları koruyup kollayıp saldırıya uğrayanları “suçlu, tahrikçi” ilan ediyorsunuz. Yoksa sizde mi diyeceğim ama dilim varmıyor!

Ramazan saldırıları olanca hızıyla sürüyor; her gün ramazan davulcusunun gecenin bir yarısı sessiz sokaklarda uykunuza dalmışken en güzel melodiyi bile kaldıramayacak vaziyette uyuyorken, o iğrenç gürültüsüyle kulaklarınızı tırmalayışı gibi devam ediyor. Kimisi bizi “hayvan” ilan ediyor, kimisi pikniğimizi basıp tehdit ediyor, kimisi eğlence mekanlarını, kimisi konser salonlarını, kimisi sokak ortasında sigara içenleri, kimisi lokantada yemek yiyenleri.

Çok yakında belediyelerin kurduğu ramazan davulcusu timleri gibi “ramazan saldırısı timleri” de kurulacaktır. Mevcut saldırılar karşısında belediye başkanlarının tutumlarına baktığımızda bu ihtimale de şaşırmamak gerekir.

Ülkemizde yaşayan Aleviler, Hristiyanlar, Ateistler ve bilumum Müslüman olmayanlar ritüel haline gelmiş olan bu saldırıların hedefi olurken ülkenin yetkilileri hâlâ saldırıya uğrayanları suçluyor ve saldırganları koruyorlar.

Ramazan saldırganlarını koruyanlar sonra da kalkıp “Bu Avrupa Birliği var ya, işte onlar bizi Müslümanız diye birliğe almıyorlar” diyerek hömkürüyorlar. İnsanlar haklı, sizi niye alsınlar ki; hadi ekonomik, politik tüm meselelerde uyum sağlasanız bile sırf bu yüzden yani sırf sizin bu Müslümanlık anlayışınız ve uygulayışınız yüzünden Avrupa Birliğine almazlar, almamakta da haklılar.

Önce siz ülkenizde bulunan ve sizin gibi inanmayan insanlara karşı saygılı olacaksınız, önce onların haklarını hukuklarını savunup bu tür meczup saldırılara karşı güvenliklerini sağlayacak ve saldırganlara gereken cezai işlemleri yapacaksınız. Ondan sonra kalkıp Avrupa Birliği’ne laf söyleyeceksiniz.

Karşınızdakiler sizin yüzde 50’nize benzemiyorlar, çünkü sizin yüzde 50’niz o ülkelerden her türlü inançsal ritüelini rahatça yerine getirirken Hristiyanların özel günlerinde de saldırıya uğramıyorlar.

Bilmem anlatabildik mi reis!

Sivas Katliamı ile ilgili anma programı açıklandı. 2 Temmuz günü Sivas’ta saat 12.00’de katliamın yaşandığı Madımak Oteli önünde anma yapılacak.
Sivas Katliamı’nın yıl dönümüne ilişkin anma programı açıklandı. Buna göre 2 Temmuz günü Sivas’ta saat 12.00’de katliamın yaşandığı Madımak Oteli önünde anma yapılacak. Ankara’da ise aynı gün saat 17:00’da Kurtuluş Kavşağı’ndan Kolej Medyanı’na yürünecek.

Alevi Bektaşi Federasyonu ve Pir Sultan Abdal Kültür Derneği, anma programını açıklamak üzere dün Mülkiyeliler Birliği’ndeki basın toplantısı düzenledi. Anma etkinliklerinin 12 Temmuz’a kadar devam edeceğinin duyurulduğu basın toplantısında konuşan Pir Sultan Abdal Kültür Derneği Genel Sekreteri Bülent Kaya, Sivas’ta ölenlerin katillerinin halen ortaya çıkarılmadığını söyledi. Kaya, “Katiller bulunsun ve hesap sorulsun istiyoruz. Katliamın yaşandığı sırada çocuk olanlar bugün büyüdü ve katliamda ölenlerin isimlerini çocuklarına veriyor. Ancak adalet halen yerini bulmadı. Katliamdan dolayı eleştirdiğimiz devlet yapısı ise bugün halen devam ediyor. Tek adamcı AKP, devlet partisi oldu. Farklı kimlik ve sesler saldırıyor” dedi.

Kaya, Türkiye’de diktatörlük yaşandığını ifade ederek, “Sarayı ona zindana çevirmezsek, onun kan dökme hırsı daha çok artacak. Madımak’ın ateşi bugün Silopi, Cizre’de tütmeye devam ediyor. 2 Temmuz’da demokrasi cephesini, 2 Temmuz ruhuna uygun şekilde bir araya getirmeliyiz. Artık Aleviler örgütleniyor. Bu Yezid saltanatına karşı mücadeleyi büyüteceğiz” diye konuştu.

Açıklamaya, Sivas Katliamı’nda hayatını kaybedenlerin yakınları, Barış Anneleri, CHP ve HDP milletvekilleri de katıldı.

ANMA PROGRAM
12 Temmuz’a kadar sürecek anma programı ise şöyle:

* 25 Haziran günü, saat 16.00’da Batıkent Meydan’ından, Cemevi’ne yürüyüş düzenlenecek. Dikmen Ahmet Arif Parkı’nda saat 19’da anma etkinliği gerçekleştirilecek.

* 26 Haziran’da Keçiören 19 Mayıs Mahallesi Kapalı Pazar Yeri’nde saat 16.00’da konser sonrasında yürüyüş yapılacak.

* 27, 28, 29, 30, Haziran’da çeşitli panel ve etkinlikler düzenlenecek.

* 1 Temmuz’da Dikmen’de Mahsuni Şerif Parkı’nda konser düzenlenecek.

* 3 Temmuz’da, Mamak Yaşlılar Parkı’nda saat 18.00’de Çorum Katliamı anması yapılacak.

* 4, 5, 6 ve 12 Temmuz tarihlerinde ise katliamda yaşamını yitirenlerin mezarlarına ziyaretler gerçekleştirilecek.

 Kaynak: (Ankara/EVRENSEL)

Madımak katliamının 23. yılı yaklaşırken acılar da, ölümlerde hiç unutulmadı. Kuşkusuz o anı yaşayanlar hiç ama hiç unutmadı. O yangından ağır yaralı kurtulan ve kardeşi Serkan Doğan’ı kaybeden Serdar Doğan o anları yazdı…

“göğ göğü tutmuşa benzer
yanmış tutuşmuş a kardaş
kanadı duymuşa benzer
uçar bir al kuş a kardaş”
30 haziran 1993 akşamı bütün aile yemekteyiz. Az sonra Pir Sultan Abdal Derneği önünden otobüsler hareket edecek; bir otobüste sanatçı-yazar- şairler; diğerinde tiyatro-semah-gençlik komisyonu üyeleri biz gençler.
Pir Sultan oyununda musahip Ali babayı oynayan Serkan; bir an önce derneğe gidip son hazırlıklarını yapmak istiyor ama babam ile anam, o son akşam yemeği süresini biraz daha uzatmak istiyorlar; sanki bunun son akşam yemeği olduğunu bilir gibi… Sanki onu; Serkan’ımı bir daha görmeyeceklerini biliyor gibi… Sanki gidişini unutturmak ister gibi… Serkan yemeğini bitirdi; annemin “az daha al, bir tabak daha ye” baskılarına aldırmadı. Babamın; “yola gideceksin, yol da belde bişey bulamazsın… ye… az daha… gitmeseniz…” “baba, az sonra otobüsler kalkacak, gitmeseniz ne demek? musahibi olmadan Pir Sultan ne eder oyunda, semaha kim çıkar, kaset-kitap satışını kim yapar” dedi Serkan ve her sofradan kalkışında yaptığı gibi, bir ekmeğin burnunu koparıp, ağzına tıkıştırdı…
Tabaklarca yese de, şişse de; illaki o parça ekmeği koparacak, parmağıyla zorlayarak ağzına tıkacaktı. Bazı bazı çaktırmadan yapıyorum o hareketi. Herkese dokundu Serkan, öptü, sarıldı, elini omzuna attı filan… Vedalaştı, sessiz, içinden, samimi, ürkütmeden… Gidip çantasını aldı odamızdan; “abi ben dekor-kostüm kontrolü yapacağım, dernekteyim, gelirsin” dedi. Sofrada hepimiz onu izliyorduk; “hadi, hakkınızı helal edin” dedi… Hakkınızı helal edin… Babam öfkelendi, ayağa kalkıp, evin kapısını kilitdi. “Gitmiyorsunuz” dedi, kapının önünde durdu. Ben araya girdim; “yahu baba lafın gelişi söyledi, yol gideceğiz” o kadar dediysem de babamın yüreğine o dakka düşen kora engel olamadık.
“göğneğimiz mintanımız
uğruya düşmüş canımız
candan akar kanlarımız
benzer vurulmuşa kardaş”
2 temmuz akşamı düşen o ilk kor, bitimsiz bir acının yangını olarak büyüyecekti. Gitmezsek bütün program bir birine girer, semah, tiyatro ve diğer görevler aksar falan-filan; babam, kapının kilidi açtı; ama kendi yüreğine ve diline kilit vurarak… Serkan’ımı o cehennemde bırakıp döndükten sonra, acaba açtırmasaydım mı diye hep sordum kendime… Babam hiç lafını bile etmedi; beni yeniden bulmanın hatrına belki de… Madımak katliamından yıllar sonra çekilen “babam ve oğlum” filimini izlemek için sinemaya giderken, hiç ağlamayacağım diye söz vermiştim kendime, ne olabilir ki beni ağlatacak? Evet, herkes hıçkırıklar içinde çıktığını anlatıyordu… Yine yanılmıştım; Çetin Tekindor’un; “burda dureydim böyle, tam burda, böyle golleyimi açeydim iki yana. tuteydim onu, tuteydim onu ben, getme diyeydim… Getme Sadık… On beş sene evvelsi, dureydim böyle Nuran, tuteydim Sadık’ımı… Sarılaydım böyle evladıma, getme diyeydim…- gitmez idi o vakit… kalırdı… ağzım dilim lal olaydı get diyen dilim gopeydi… benim yüzümden… benim yüzümden… benim yüzümden… Sadık Sadık… sadık…”

“süzülmüş can solmuş yüzün
durgun sulardan durusun
yanın düşmüş yorgun musun
gel yaslan kardaşa kardaş”
Tiradını okudu-oynadı, ağzım-dilim lal oldu; elim- ayağım-kanım çekildi; koca bir yumruk boğazıma oturdu ki; nefes alamıyorum… Ağlamak denmezdi benimkine, kimse de anlamazdı ya sebebini… Yılların iç sıkıntısı, gırtlaklanan bir dana sesiyle benden ayrılıyordu… İkinci defa izleyemedim… Otobüslere bindik, arkadaşlardan biri hemen açık olan teybi kapatıp, hareketli bir türküye başladı… Atacağımız adımlar sınırlı olsada, otobüsün koridorunda bir aşağı-bir yukarı halay çektik… Sevindik, eğlendik, coştuk, yorulduk… Serkan bağlamasını çıkarıp yeni öğrendiği türkülere başladı, bütün dostlarda eşlik ediyordu… “erken öleceğiz seninle biz, sabahtan önce öleceğiz” bir diğeri; “ başımda br sevda döner, ben yanarım kül olurum”… Onlar yandı; biz kül olduk… Yok olayları anlatmayacağım; o güne dek söyleyeceğim son söz; Serkan; 19 yaşındaki kardeşim-sırdaşım-dostum; bana emanet olanı, ben yanındayım diye “güven” duyularak teslim edilen emanetimi Madımak cehenneminde bırakıp geldim, emanetime sahip çıkamadım… Bu dert tek başına yeter bana…

“yürür müyüm durur muyum
çürür müyüm kurur muyum
sensiz kendim bilir miyim
döndüm ben bir düşe kardaş”
1 ve 2 temmuz’da ne olduğunu herkes bizim kadar biliyor… Şimdi Gezi-Taksim-Kızılay-Konak-Hatay-Dersim ve pek çok ilde olan direniş karşısında ,Erdoğan’ın dediği gibi “destan yazan polis” o günde destan yazdı… Polis kayıtlarına göre 20 bin kadar olan siyasal islamcı faşistin yürümesine, gaz bidonlarını elden ele taşımalarına, ilkin arabalarımıza, sonra bizlere gaz dökerek yakma girişimlerine ve başarılarına, katliamdan sonra bir kısmının Malatya, Erzurum, Kayseri, Elazığ’a bir kısmınında yurt dışına kaçmasına “sessiz” kaldı… Korktuğu için değil, taraf olduğu için… Aynı emniyet, “müslümanlar” adlı katliam bildirisinin kendi faksından etrafa yayıyordu…

“ocağımız engin yanar
acı yanar ağu yanar
ölmez ölümün uğuldar
dağa kardaş taşa kardaş”
Bugünlerde bize her sokakta sıkılan kimyasal gaz ve tomalı su takviyesi, o günlerde akıllarına bile gelmedi, katillere, katliamcılara “fiske” bile vuramadı… Otelden gördüğümüz bir görüntü herşeyi açıklıyordu. Normal olan; polisin göstericilere yüzünü dönmesi ve engelleyemeye çalışmasıyken, Madımak önündekiler göstericiler arasında; Madımak’ı izliyor, katilleri yüreklendiriyorlardı… O günden beri “destansı tarih yazmaya” devam ediyor polis… Ethem kardeşimizi vuran “kiralık katili” salarken; tomanın önünde dururken fotoğrafı var diye; pırıl pırıl dört genci, savcılık kararı ile gözaltına aldı devlet … Sivas’ı yakanlarında onlarca fotoğrafı vardı, Ethem’i vuran korkağın da video ve fotoğrafları… Hem o çocuklar; polis daha fazla kişinin canı yakmasın diye önünde duruyordu o zırhlı araçların, evet güçlüydüler, dim dik durdular ama elleriyle tahrip edecek kadar güçlü değildiler… 23 yıldır; taşları bağlayıp, “köpekleri” salmaya devam ediyorlar. 29 Haziran 2016 sabah dokuzda, Madımağın bilmem kaç bininci duruşmalarından biri var…
Madımak’ın 23.yılı… Ne acımız bitti, ne de öfkemiz… Bitmesine de izin vermiyorlar. 23 yıldır öldürmeye devam ediyorlar. Gazi’de, ‘Hayata Dönüş’ operasyonlarıyla cezaevlerinde, Ulududere’de, Reyhanlı’da, Gezi direnişi için Kızılay’da, Hatay’da, İstanbul’da öldürüyor… Suruç’da… Ankara garında… kör ediyor, sakat bırakıyor, fişliyor, gözaltı ve tutuklamalarla püskürtmeye çalışıyorlar.
Biber gazı, kimyasal tomalı su, plastik ve gerçek mermilerle, evlere düşen ateşle her yer Madımak, her yer yangın yeri aslında.
23 yıldır göremiyorum seni… Sesini unutmuyorum, ama unutmaktan korkuyorum… Gülüşün her dem aklımda… Ben de saklı, belki bu yüzden gülemiyorum… Seni çok özledim kardaş. 23 yıl ne ki? Daha dün gibi…

“sen bir özgürlük gülüsün
anadolu türküsüsün
al bir atsın süzülürsün
dağlara taşlara kardaş ‘”…

Alevi Kültür Dernekleri Bakırköy Şubesi çağrısıyla, Cumhuriyet (Özgürlük) Meydanı’nda Bakırköy Belediyesi’nin Alevi kurumlarını yok sayan yöneticileri olduğu iddia edilerek, inançlarına karşı yapılan hakaretleri kınayan bir basın açıklaması yapıldı.

Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Doğan Demir, Alevi Bektaşi Federasyonu Genel Başkanı Baki Düzgün, 2. Bölge Disk Şube Başkanı Adil Çiftçi’nin yanı sıra, Haziran Hareketi, SYKP Partisi, Dev-Lis, Çamlık Forum Üyeleri ve bazı CHP’li parti üyelerinin de katıldığı eylemde, Alevi Kültür Dernekleri Bakırköy Şube Başkanı Hakan Kurudere basın açıklaması yaptı.

ALEVİLİĞE HAKARET EDEN YÖNETİCİYE ÖDÜL!

Geçtiğimiz yıl Aleviliğe hakaret eden yöneticilere, Bakırköy Belediyesi’nce düzenlenen Alevi Halk Ozanı Muhlis Akarsu’yu Anma Gecesi’nde ödül vermesinden büyük üzüntü ve öfke duyduklarını belirten Kurudere, imkansızlıklar içinde hizmet vermeye çalıştıkları dernek şubeleri için de “Aleviliği buradamı yaşatıyorsunuz” diyerek yine belediye yetkilisi bir kişinin alay ettiğini söyledi.

HZ. ALİ’NİN RESMİNE DAHİ TAHAMMÜL EDEMEYEN YÖNETİCİ!

“Bizler sessiz kalmayacağız, bunu da onların yanına bırakmayacağız” diyen Kurudere, Alevilerin sorunlarına kulak tıkayan, görmezden gelen kim olursa olsun, kendilerinin de onları görmezden geleceğini ifade ederek, Muharrem ayı nedeniyle resim sergisinde Hz Ali’nin resmine dahi tahammülü olmayan yöneticileri de ifşa edip, hesabını soracaklarını söyledi.

RİYAKAR BELEDİYE YÖNETİMİNİ KINIYORUZ!

Kurum başkanlarına kapılarını kapatanlara günü geldiğinde kendilerinin de kapılarını kapatacaklarını belirterek açıklamalarına devam eden Kurudere, ‘size tahsis edebileceğimiz yer yok’ diyerek Alevi örgütlerine kapılarını kapatıp, diğer dernek ve vakıflara yer tahsis eden, riyakar bir belediye yönetimini kınadıklarını söyleyerek, tüm bu olup bitenlerin hesabını mutlaka soracaklarını belirtti.

BUNLARI SİCİLİNİZE YAZIYORUZ!

Ayrıca geçmiş döneminde Pir Sultan Abdal Canlar Derneği’ne, Sivas Madımak anmaları için otobüs istediklerinde ‘benim için mi öldüler’ diyen kişinin hala görevinin başında olmasını da insanlık suçu olarak gördüklerini söyleyen Hakan Kurudere, “Aleviler artık birilerini sırtında taşımaktan bıktı. Bu kadar nankör, bu kadar vefasız olmayın. Bunları sicilinize yazıyoruz, günü geldiğinde önünüze koyacağız. Belediye yönetimini bir kez daha uyarıyoruz. Ya siz gerekeni yaparsınız, ya da biz gerekeni yaparız” diyerek konuşmasını bitirdi. Basın açıklamasının ardından sırasıyla konuşan Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Doğan Demir, Alevi Bektaşi Federasyonu Genel Başkanı Baki Düzgün ve 2. Bölge Disk Şube Başkanı Adil Çiftçi yapılan yanlış uygulamaların her zaman karşısında olacaklarını belirtti. Bakırköy Belediyesi tarafından işten çıkarılan ve meydanda açılan direniş çadırında 16 gündür eylem yapan işçilere de destek olduklarını söyleyen katılımcılar, yakında konuyla ilgili de bir basın açıklaması daha yapacaklarını söyledi.

Kaynak: Selvi Sarıtaç/Yaşam Gazetesi

Pir Sultan Abdal Genel Merkezi HDP Eş Başkanı Selahettin Demirtaş ve CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nu ziyaret ederek 2 Temmuz anmasına davet etti…

Pir Sultan Abdal Kültür Derneği Genel Merkez Yönetimi adına Genel Başkanı  Gani Kaplan, Genel Sekreter Bülent Kaya ve Genel sayman  Onur Kaya ile birlikte CHP Genel Başkanı Kemal KILIÇDAROĞLU ve HDP  Eş Başkanı Selahattin DEMİRTAŞ’ı ziyaret edilerek 2 Temmuz anmasına davet edildiler.

CHP Genel Başkan Yardımcısı Veli Ağbaba, mevsimlik tarım işçilerinin arka arkaya meydana gelen trafik kazalarında hayatını kaybetmesine isyan etti;  Ağbaba “Mevsimlik tarım işçileri, mevsimlik ‘ölüm’ işçileri oldu” dedi.

5 AYDA 148 TARIM İŞÇİSİ ÖLDÜ

Adıyaman’dan Malatya’ya kayısı işçilerini taşıyan minibüsün Doğanşehir’de devrilmesi sonucu 1 kişi hayatını kaybetti, 28 kişi yaralandı. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği verilerine göre; 2016’nın ilk 5 ayında en az 148 tarım işçisi çalışırken yaşamını yitirdi. İşçilerin en çok, trafik – servis kazalarında, düşme, ezilme – göçük nedeniyle yaşamını yitirdiği belirlenirken, yalnızca Mayıs ayında trafik kazası nedeniyle 22 işçi yaşamını yitirdiği belirtiliyor.

CHP Genel Başkan Yardımcısı Veli Ağbaba, “Bir ülkede gelişmişlik duble yol ile ölçülmez. Her yıl yüzlerce tarım işçisi o yollarda can veriyor ve AKP bu soruna kulak tıkıyor.Muhalefetin araştırma önergelerini reddedip, gündeme dahi almıyorsan; hayatını kaybeden işçilerin sorumlusu olursun. AKP başkanlık için harcadığı emeği, parayı ve imkanları işçiler için harcasaydı, bu kadar ölüm olmazdı” şeklinde konuştu. CHP’li Ağbaba, “Tarım  ürünlerinin çıkmasıyla birlikte Türkiye’nin değişik bölgelerinde neredeyse her gün işçi ölümleriyle karşılaşılıyoruz. Acı olan taraf ise bu ölümlerin olağan gösterilmesi. Evlerinden aylarca uzakta, sosyal güvencesiz ve yevmiye karşılığı çalışan mevsimlik işçilerimiz bindirildikleri kamyonet ve römorklarda çalışacakları yerlere ulaşmaya çalışırlarken aslında ‘ölüm’ yolculuklarına çıkıyorlar. İşe gidiş süreci de çalışmanın en önemli parçalarından biri olarak değerlendirilmeli ve  iş kazası sayılmalı” dedi.

REDDEDİLEN ÖNERGELER FACİA OLARAK KARŞIMIZA GELİYOR

Ağbaba, “Tarım işçilerimizin sorunlarını defalarca TBMM’de dile getirdik. Barınmadan, ulaşıma, sağlıktan eğitime birçok ciddi sorunları olmasına karşın verdiğimiz araştırma önergesi AKP’nin oylarıyla reddedildi. Reddedilen her bir önergemiz bugün bir facia olarak karşımıza çıkıyorsa, bu ölümlerin tek bir sorumlusu vardır, o da AKP İktidarıdır. Bugün yitirdiğimiz her bir işçinin sorumluluğu önergelerimizi reddedenAKP milletvekillerinin boynundadır. Isparta’da,Denizli’de,Malatya’da devrilen araçların asıl sürücüsü AKP’dir.” diye kaydetti.

SORUNA YAPISAL ÇÖZÜMLER BULUNMALI

CHP Genel Başkan Yardımcısı Veli Ağbaba, geçtiğimiz yıl Mayıs ayı içerisinde Meclis’e tarım işçilerinin taşınması konusunda yaşanılan sorunlarla ilgili araştırma önergesi sunduğunu hatırlatarak,  mevsimlik tarım işçilerinin sorunlarının sadece öldükleri zaman ülke gündemine taşındığını belirtti. Ağbaba:  “Barınma, beslenme, ısınma ihtiyaçlarını karşılamak üzere yanlarına aldıkları eşyaların bulunduğu ve çoğunlukla kapasitesinin üstünde çok fazla ağırlık taşıyan minibüsler ile tehlikeli yolculuklar yapan bu işçiler ve aileleri ciddi risk altında bulunmaktadır. Yapılacak daha fazla yol denetimi ölümlü kazaların önlenebilmesi için gerekli ise de yapısal bir soruna geçici bir çözüm sunacaktır. Çünkü ülkenin kanayan yaralarından biri olan mevsimlik tarım işçiliği konusu devletin doğrudan müdahale etmesi ve yapısal çözümler getirmesi gereken bir alandır” ifadelerinde bulundu.