Güney Afrika merkezli araştırma kuruluşu New World Wealth’in raporuna göre, 2017’de Türkiye’de hesabında 1 milyon dolar olan mudilerin yüzde 12’si yurtdışına göç etti. Türkiye bu oranla en büyük milyoner göçünün yaşandığı ülke oldu.
Raporda hükümetin medya üzerindeki baskısının yatırımcıları kaçırdığı ve Türk Lirası’nın dolar karşısında ağır kayıplar verdiği, buna paralel olarak da zenginlerin Türkiye’den kaçışının hızlandığı ifade edildi.
Üç yılda 13 bin kişi New World Wealth’a göre geçen yıl 6 bin dolar milyoneri Türkiye’yi terk etti. Türkiye bu rakamla da dünyada üçüncü sırada bulunuyor. Aynı rapora göre 2016’da da 6 bin milyoner Türkiye’yi terk ederken, 2015’te bu rakam sadece bindi. Buna göre son üç yılda Türkiye’den 13 bin milyoner yurtdışına yerleşti.
Rapor, Türkiye’de zenginliğin de eridiğini gösterdi. Buna göre Türkiye’de servet 2016-2017 arasında yüzde 6 azaldı. Türkiye, bu oranla Pakistan, Nijerya ve Venezüella’nın ardından en kötü performans gösteren dördüncü ülke oldu. Türkiye’de zenginliğin yüzde 52’sinin 1 milyon ve üzeri serveti bulunanlarda olduğu belirtilen rapora göre Türkiye; Suudi Arabistan, Rusya, Nijerya ve Brezilya’dan sonra en eşitsiz beşinci ülke. Erdoğan’ın baskısı New World Wealth’a göre, geçen yıl dünya genelinde ise yaklaşık 95 bin dolar milyoneri bir başka ülkeye göç etti. Buna göre Türkiye’den göç eden milyonerler toplam göç edenlerin yüzde 6.32’sini oluşturuyor. Zenginlerin göçü ülkelerin nereye gittiği konusunda da ciddi ipuçları veriyor. Raporla ilgili New York Times’ta yer alan bir analizde, artan kurlar ve enflasyon nedeniyle kötüleşen yaşam koşulları bir yana, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın muhalif kesimlere yönelik baskısı ve iş dünyasına karşı tutumunun Türkiye’den milyonerlerin kaçışında etkili olduğu belirtildi. En fazla milyoner çeken ülke ise 10 bin ile Avustralya oldu. Son dönemde popülerleşen yatırımcı vizesi programlarının Ortadoğu ve Asya’daki zenginlerin ülkelerini terk emelerini hızlandırdığı belirtilen raporda, zenginlerin göç etmesinin başlıca nedenleri güvenlik, yaşam standartları, finansal kaygılar, eğitim, sağlık hizmetleri, vergiler diye sıralanıyor.
