Bachelet yaptığı yazılı açıklamada Lübnan’da en kırılgan kesimin “bu kriz nedeniyle açlıktan ölme riski altında” olduğunu belirtti.
Lübnan’ın “hızla kontrol dışına çıktığı” uyarısında bulunan BM İnsan Hakları Yüksek Komiseri, “Çok geç olmaması için derhal harekete geçmemiz gerekiyor” dedi.
ÜLKE ÇÖKÜYOR
Lübnan’ı tarif ederken uzmanlar sık sık “çöküş” kavramını kullanıyor. Zira Lübnan bir kaç ay içerisinde bankadan para çekilemeyen, pirinç karşılığında bulaşık deterjanı, bir kıyafet karşılığında süt tozu paylaşımı yapılan, etin lüks olduğu bir ülke haline geldi.
Uluslararası Para Fonu IMF’nin de henüz ufukta görünen büyük bir “yardımı” yok. Ancak siyasi gözlemcilere göre IMF yardımı olmazsa Lübnan “cehenneme doğru” ilerliyor. IMF ise 10 milyar dolarlık kurtarma paketini vermek için sistemde reform dayatıyor.
İran’ın ittifakı Hizbullah ile ABD arasındaki gerilim de durumu ağırlaştırmaktan öte bir işe yaramıyor.
Zaten krizde olan ülke, koronavirüsle birlikte tarihinin en ağır krizine daldı. Salgının başından bu yana onbinlerce Lübnanlı işini kaybetti. Ulusal para ve alım gücü çöktü. Bankalar para çekmeye katı kısıtlamalar getirdi.
Yaşanan bu durum şaşırtmıyor. Ülke tekrarlanan bir şekilde krize giriyor. Bir yanda yabancı güçlerin nüfuz etme çabası, diğer yanda beceriksiz siyasi partiler ve kronik hale gelen yolsuzluk var. Ülkede tüm siyasi oluşumlar kendi kişisel çıkarlarını korumak için mücadele ediyor.
Ülkede köklü bir değişim talebiyle geçen yıldan bu yana devam eden bir halk hareketi de var. Protestocular, son 30 yıldır iktidarda olan tüm siyasi sınıfın gitmesini, genel seçimler yapılmasını ve kurumlarda mezhebe dayalı kotalara son verilmesini istiyor.
