Durdu Özbolat Yurt gazetesindeki köşesinde Zalimler ve Mazlumlar’ı yazdı. Özbolat yazısında “Pir Sultan’ı, Şeyh Bedrettin’i ve Denizleri düşündüğüm zaman da meydanı korkak ve yavşaklara bırakmamak gerektiğini anlıyorum.” diyor.
Bugün içimden yazı yazmak bile gelmiyor. At izinin, it izine karıştığı bir dönemi yaşıyoruz.
Haklı ile haksızın, mazlumla zalimin, korkakla yiğidin birbirine karıştığı bir dönem.
Doğruyu söyleyemeyenlerin, yavşak ve yalakaların söz sahibi olduğu bir dönemi yaşıyoruz
Rakı masalarında, kahve köşelerinde koca karı gibi dedikodu yapanların, erkin başında olanları gördüğümde nasıl yavşaklaştığına tanıklık ediyoruz.
Mangalda kül bırakmayıp, aslan kesilenlerin, nutuklarda Pir Sultan’ı ve Şeyh Bedrettin’i dilinden düşürmeyenlerin, Deniz Gezmiş’in yiğitliğini her yerde anlatanların, bırak idam sehpasını, oturduğu minicik bir sandalyesini bile kaybetmemek için nasıl yalakalaştığını gördüğümüz bir dönemi yaşıyoruz.
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Ama inanıyorum ki, bugün gücün başında olanlara yaltaklananlar, dün de o gücün başında olanlara yaltaklanıyordu.
Yarın da gelecek olana hazırlanıyorlar.
Bunları gördüğüm zaman tiksiniyorum.
Ve içimden, hiçbir şey yapmak gelmiyor.
Ama sonra, Pir Sultan’ı, Şeyh Bedrettin’i ve Denizleri düşündüğüm zaman da meydanı korkak ve yavşaklara bırakmamak gerektiğini anlıyorum.
Tarih, korkakları yazmayacak.
Ama haksıza karşı, zulme karşı kafa tutanları da unutmayacaktır. İyi hafta sonları…
