Alevi Gazetesi – Alevi Bektaşi Federasyonu (ABF), 10 Ekim 2015’te gerçekleşen Ankara Gar Katliamı’nın 11’inci yılına ilişkin açıklama yaptı. Açıklamada, “Yüreğimizde hâlâ dinmeyen bir acı, belleğimizde silinmeyen bir yara var. Bizler, barışın sesini susturmak isteyenlere karşı barışı savunmaya devam edeceğiz” denildi.
ABF, katliamda 104 kişinin hayatını kaybettiğini ve yüzlerce insanın yaralandığını hatırlatarak, “Barışın sesini yükseltmek için alana gelen 104 canımızı yitirdik” ifadelerini kullandı.
Açıklamada, “Aradan geçen yıllara rağmen 10 Ekim’in acısı da, adalet arayışı da sürüyor” denildi. Ayrıca, katliamın aydınlatılması ve adaletin sağlanması için verilen mücadelenin kararlılıkla sürdürüleceği vurgulandı.
ABF, “Bizler, barış isteyenlerin hedef alındığı bir ülkeyi kabullenmiyoruz. Barış, adalet ve demokrasi mücadelemiz sürecek” ifadeleriyle, 10 Ekim’de yitirdikleri canları saygıyla andıklarını belirtti.
Sırada ne var: Gelecek etkinlikler hakkında bilgi verilmedi.
ABF — Alevi Bektaşi Federasyonu
Can — Nişanyan’ın etimolojik sözlüğüne göre “can” kelimesi, “yaşam” anlamına gelen Farsça jān sözcüğünden gelir ve bu da, “ruh” anlamına gelen Sanskritçe vyāna sözcüğünden türetilmiştir. Türk ve Fars tasavvuf edebiyatında can kavramı, Kur’an kaynaklı Arapça ruh kavramına ek olarak, “bedene canlılık kazandıran unsur”u adlandırmak için kullanılmıştır (Uzun 1993). Divan edebiyatında can, etten ve deriden oluşan maddi bedene yaşam veren, görünmez ve maddesel olmayan bir unsur olarak kabul edilir. Bu şiirlerde can, aynı zamanda sevgiliden sevgiliye “Ey can” hitabında olduğu gibi aşk duygusunu da besleyen bir bileşen olarak görülür. Tasavvuf terminolojisinde, örneğin Mevlana’nın Mesnevi‘sinde, insanın doğumla birlikte ortaya çıkan ve ilahi kökenini nübüvvet nurunda bulan ebedi ruhunu tanımlamak için de kullanılmıştır. Sufi eserlerde can kelimesi zaman zaman Allah, Peygamber Muhammed, sufi şeyhi ya da melekleri ifade etmek için de kullanılmıştır. Bu nedenle Mevlevi ve Bektaşi tarikatı dervişleri birbirlerine hitap ederken bazen bu terimi kullanmışlardır. Günlük yaşamda ise Türkçedeki can kelimesi oldukça yaygın bir biçimde kullanılır: canlı (“yaşayan, hayat dolu”) sözcüğünde ya da sevgi ifadesi olarak kullanılan canım (“canım, hayatım”) gibi.