Alevi Gazetesi – Erzincan’ın Çayırlı ilçesinde bulunan Hacı Bektaş-ı Veli Birlik Cemevi’nde yürütülen bakım, onarım ve yenileme çalışmaları tamamlandı. Çalışmalar, canlara daha güvenli, konforlu ve huzurlu bir ortam sunmak amacıyla gerçekleştirildi.
Yenileme çalışmaları kapsamında cemevinin dış cephesine çelik yangın merdiveni inşa edildi. Bu düzenleme, acil durumlarda binanın güvenli bir şekilde tahliyesini kolaylaştırmayı hedefliyor. Ayrıca, cemevinin dış cephesinde ısı yalıtımı amacıyla mantolama uygulandı ve yapı gri ile kırmızı renk detaylarıyla boyanarak estetik bir görünüm kazandırıldı.
Cemevinin çevresinde de önemli düzenlemeler yapıldı. Bahçe alanı kilit parke taşlarıyla düzenlenirken, canların dinlenebileceği ahşap kamelyalar ve banklar yerleştirildi. Ana giriş kapısı ve zemin taş kaplamaları da yenilendi, bu sayede cemevinin giriş alanı daha temiz ve düzenli bir hale getirildi.
Yenileme çalışmalarının ardından, sürece katkı sunanlara teşekkür edildi. Çayırlı Hacı Bektaş-ı Veli Birlik Cemevi, tamamlanan çalışmalarla birlikte güvenlik ve çevre düzenlemesi açısından yenilenmiş haliyle canlara hizmet vermeye devam edecek.
Sırada ne var: Yenileme çalışmaları kapsamında cemevinin dış cephesine çelik yangın merdiveni inşa edildi.
Can — Nişanyan’ın etimolojik sözlüğüne göre “can” kelimesi, “yaşam” anlamına gelen Farsça jān sözcüğünden gelir ve bu da, “ruh” anlamına gelen Sanskritçe vyāna sözcüğünden türetilmiştir. Türk ve Fars tasavvuf edebiyatında can kavramı, Kur’an kaynaklı Arapça ruh kavramına ek olarak, “bedene canlılık kazandıran unsur”u adlandırmak için kullanılmıştır (Uzun 1993). Divan edebiyatında can, etten ve deriden oluşan maddi bedene yaşam veren, görünmez ve maddesel olmayan bir unsur olarak kabul edilir. Bu şiirlerde can, aynı zamanda sevgiliden sevgiliye “Ey can” hitabında olduğu gibi aşk duygusunu da besleyen bir bileşen olarak görülür. Tasavvuf terminolojisinde, örneğin Mevlana’nın Mesnevi‘sinde, insanın doğumla birlikte ortaya çıkan ve ilahi kökenini nübüvvet nurunda bulan ebedi ruhunu tanımlamak için de kullanılmıştır. Sufi eserlerde can kelimesi zaman zaman Allah, Peygamber Muhammed, sufi şeyhi ya da melekleri ifade etmek için de kullanılmıştır. Bu nedenle Mevlevi ve Bektaşi tarikatı dervişleri birbirlerine hitap ederken bazen bu terimi kullanmışlardır. Günlük yaşamda ise Türkçedeki can kelimesi oldukça yaygın bir biçimde kullanılır: canlı (“yaşayan, hayat dolu”) sözcüğünde ya da sevgi ifadesi olarak kullanılan canım (“canım, hayatım”) gibi.