Adana’da göç ve yoksulluğun ardından eşini ve bir çocuğunu kaybeden Emine, maruz kaldığı cinsel istismarı polise bildirmesine rağmen hiçbir girişimde bulunulmadı. Atık toplayarak geçimini sağlamaya çalışan Emine’nin kadın dayanışmasına ihtiyacı var.
Eşi ile birlikte Êlih’ten (Batman) Adana’ya göç eden Emine, göçten kısa bir süre sonra eşini kaybediyor. Üç çocuk annesi Emine’nin 13 yaşında olan en büyük çocuğu da bir anda ortadan kayboluyor. İki kızından biri evlatlık verilirken diğeri de akrabalarının yanına gönderiliyor. Yavaş yavaş sağlığı bozulmaya başlayan Emine, şuanda geçmişe dair hiçbir anısını hatırlamıyor.
Şu anda Seyhan’ın Küçük Dikili Mahallesi’ndeki küçük bir kulübede tek başına yaşayan Emine, fabrika atıklarını toplayarak geçinmeye çalışıyor. Çevredekilerin anlatımına göre Emine, tek başına yaşadığı kulübede erkeklerin sistematik olarak cinsel istismarına maruz kalıyor. Yaşadıklarından dolayı kimseye güvenmeyen ve iletişim kurmayan Emine’nin şimdi kadın dayanışmasına ihtiyacı var.
ADANA/ŞÛJIN
