Bugün yediğimiz tüm çikolata, meşrubat, tatlılar vb. üretimlerin tamamında NBŞ yani mısır şurubu kullanılmaktadır. Şeker fabrikalarının tamamen ortadan kaldırılmasıyla birlikte, zenginler hariç halkların tek seçeneği NBŞ şeker olacak.
Eski Maliye Bakanı Unakıtan’ın şeker fabrikalarının özelleştirilmesine karşı çıkanlara “Babalar gibi satarım” sözleri halen akıllarda yer tutarken, bu kez yeni Maliye Bakanı Naci Ağbal’ın, “Şeker fabrikaları benim gözümün bebeği ama özelleştirilecek” sözleri de unutulacak gibi değil. AKP iktidara geldiği 2002 yılından bu yana, tarım politikaları ile büyük çiftçileri ve tarım şirketlerini desteklediği bilinmektedir. Tarım ve gıda üretimleri giderek uluslararası sermayenin çıkarları doğrultusunda biçimlendirildiği ve gıda egemenliğinin şirketlere devredildiği görülmektedir.
Bugüne kadar birçok şeker fabrikasının özelleştirildiğini biliyoruz. Kalanların ise, satışıyla birlikte bir ülke için stratejik ürün olduğu bilinen şeker üretimi, piyasaya hakim olmayı başaran Cargill gibi şirketlerin eline tamamen devredilecek. Kamu kurumu olan Türkşeker’e ait 25 şeker fabrikası özelleştirilmesi beklenirken, Türkşeker 20 bölgede varlıklarının bir kısmını bugün satışa çıkarmış durumda. Şuan Türkiye’de 5 nişasta bazlı şeker (NBŞ) üreten fabrika bulunmaktadır. Şekerde asıl savaş, yüzde 70’i Cargill ve ortaklıklarına ait bulunan NBŞ fabrikalarının kota arttırma isteğidir. Kontrol dışı olan üretimlerin dışında kalan yasal kotanın arttırılması demek, şeker fabrikalarının kotalarının azalmasına ve dolayısıyla pancar üretiminin de daraltılarak bitirilmesi hedeflendiği görülmektedir.
Özelleştirmelerin ardında Cargill
AKP’nin iktidara geldiği günlerin hemen başında o dönemin ABD Başkanı olan Bush’un Erdoğan’ı arayarak, İznik’te inşa edilen fabrikanın önünde ki engellerin kaldırılmasını ‘rica’ ettiği biliniyor. Cargill’in Ecevit döneminde başlattığı inşaat defaaten 19 kez durdurulmuş, mühürlenmiş ve Bursa’da büyük bir tepkiyi ortaya çıkarmıştı. Bu rica sonrası Cargill’in önündeki tüm yasal engeller yeni yasalar yapılarak kaldırıldı.
Daha sonra Türkiye’de şeker politikalarını belirleyen Şeker Kurulu’nda yer alarak NBŞ kotalarını her yıl arttırılmasını sağlayıp, şeker piyasası üzerinde hakimiyet kurdu. Bugün yediğimiz tüm çikolata, meşrubat, tatlılar vb. üretimlerin tamamında NBŞ, yani mısır şurubu kullanılmaktadır. Şeker fabrikalarının tamamen ortadan kaldırılmasıyla birlikte, zengin olanlar hariç halkarın tek seçeneği NBŞ şeker olacaktır.
