Yetiştiricilerin dövüş alanındaki diğer horozların tutmasını engellemek için genellikle horozlarının tüylerini yolduğu, ibiklerini ya da gerdanlarını makasla kestiği belirlendi. Ayrıca bazı yetiştiricilerin jilet, bıçak gibi yapay silahları bacaklarına bağlayabilmek için horozların bacaklarındaki doğal kemiksi çıkıntılar olan mahmuzları da kestiği görüldü.
Mersin İl Emniyet Müdürlüğü ile Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü yetkilileri tarafından yapılan baskın ve operasyonlarla el konulan ve yasadışı olarak dövüştürülen 29 horoz, Mersin Büyükşehir Belediyesi Tarsus Hayvan Parkı’nın himayesi altına alındı. Çoğunluğu Adana, Mersin ve Osmaniye’den getirilen ve ağır yaralı olarak kurtarılan horozlar, Tarsus Hayvan Parkı’nda tedavileri ve bakımları yapılarak rehabilite ediliyor. Acımasızca dövüş pistlerinde ölümüne dövüşmek zorunda bırakılan horozlar, artık Berdan Nehri kıyısındaki doğayla iç içe bulunan hayvan parkında yaşamlarını sürdürüyor.
“Horozlar ağır yaralı olarak geldi”
Tarsus Hayvan Parkı Müdürü ve veteriner hekim Mesut Özdemir, parkta bulunan 29 horozun geldiklerinde ağır yaralı olduklarını ve uzun bir tedavi süreci sonunda sağlıklarına kavuştuklarını ifade etti. Özdemir, “Gereze horozu olarak da bilinen dövüş horozları, parkımıza Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü ekipleri tarafından getirilirler. Vatandaşlardan gelen ihbar üzerine Emniyet Müdürlüğü’nce yapılan baskınlar ile el konulan horozlar bunlar. Bu horozların birçoğu çok ağır şekilde yaralanmış halde geliyorlar. Kurtulanlar ve uzun süre tedavisi devam eden horozlarımız burada bizim misafirimiz olarak kalıyorlar” dedi.
Dövüştürüldüğü tespit edilen ve Tarsus Hayvan Parkı’na getirilen horozların, bakım ve tedavileri gerçekleştirildikten sonra rehabilitasyon süreci başlıyor. Yaklaşık 2.8 yıl süren rehabilitasyon süresini tamamlayan horozlar ise sahiplendirilebiliyor. Sahiplenme sürecini titizlikle takip eden Mersin Büyükşehir Belediyesi, horozları sahiplenmek isten kişilerden ayrıntılı bilgi ve horozu besleyeceği yerle ilgili görüntü ve belge istiyor. Uygun görülen kişilerden ayrıca sahiplendiği horozu bahis ve dövüş amaçlı kullanmayacağına dair taahhüt alınıyor. Sahiplendirilen horozlar belirli aralıklarla kontrol ediliyor.
Horozları işkence gibi yetiştirme
Dövüş horozlarının aslında çok karanlık bir mazileri bulunuyor. Bu horozlar dövüşmeleri için üretiliyor, yetiştiriliyor ve eğitiliyor. Yetiştiriciler kalitesiz gördükleri horozları öldürerek sadece dövüşmeye istekli olanları elinde tutuyor. Bu horozların çoğu hayatlarının büyük bir kısmını, plastik bir varil ya da küçük bir tel kafesten oluşan barınakların yanına bir ayaklarından bağlanmış olarak geçiriyor. Yetiştiriciler dövüşecek horoza ’kondisyon’ kazandırmak için horozların bacaklarına ağırlık bağlıyor ve başka horozlarla ’dövüş idmanları’ yaptırıyor. Yetiştiriciler dövüş alanındaki diğer horozların tutmasını engellemek için genellikle kuşların tüylerini yoluyor, ibiklerini ya da gerdanlarını makasla kesiyor. Ter bezleri olmayan horozlar, tüyleri olmadığında kendilerini soğutamıyor. Bazı yetiştiriciler jilet, bıçak gibi yapay silahları bacaklarına bağlayabilmek için horozların bacaklarındaki doğal kemiksi çıkıntılar olan mahmuzları da kesiyor.
