On İki İmam / 7. İmam
7. İMAM · KÂZIM
Lakabı “öfkesini yenen” anlamına gelir. Abbasî halifesi Harun Reşid’in zindanlarında yıllarca tutulmuş ve orada şehit edilmiştir.
Hayatı
Babası İmam Cafer’in ölümünden sonra imamet ona geçti. Abbasî halifeleri onu sürekli bir tehdit olarak gördü. Harun Reşid döneminde Medine’den alınarak Basra’da ve Bağdat’ta yıllarca hapsedildi.
Alevi ve Şii anlatısına göre Bağdat zindanında zehirlenerek şehit edildi. Defnedildiği yer, sonradan torunu İmam Muhammed Taki’nin de gömülmesiyle “Kâzımeyn” (iki Kâzım) adını aldı.
Alevilikteki yeri
Alevilikte İmam Musa-i Kâzım, zulme karşı sabrın ve onurlu direnişin simgesidir. Pek çok ocağın şeceresinde Ehl-i Beyt’e bağlanan soy, onun ve oğlu İmam Ali Rıza’nın soyu üzerinden kurulur.
Deyişlerde
İmam Musa-i Kâzım, cemlerde okunan düvaz imamlarda diğer on bir imamla birlikte anılır. Şah Hatayi, Pir Sultan Abdal, Kul Himmet ve Virani’nin düvaz imamları bunların en bilinenleridir.