İngiliz hükümetinin dini kuruluşlarla işbirliği içerisinde olduğu kolonilere gönderdiği yaklaşık 10 bin çocuğun uğradığı cinsel istismarla ilgili dava süreci başladı. Utanç Davası’nda hayatta olan mağdurların ifadeleri alınıyor
İngiltere’de oluşturulan bir bağımsız komisyon, 1947-1970 yılları arasında eski kolonilere gönderilen binlerce çocuğun maruz kaldığı cinsel istismarla ilgili dosyaya bakmaya başladı.
Utanç Davası’nın uzun yıllar sürebileceği kaydedilirken, konuyla ilgili söz alan Savcı Aswini Weerante, “Uluslararası mağdurlar derneği üyeleri, sadece çalışma kampı olarak tanımlayabileceğimiz yerlere gönderildik. O kamplar ki orada aç bırakıldık, dövüldük, aşağılık bir şekilde istismara uğradık ve ailelerimizle ve ülkelerimizle olan tüm bağlarımız koparıldı diyecek” şeklinde konuştu. Ailelerinden, üvey ailelerinden veya yetimhanelerden alınan binlerce çocuk Avustralya, Yeni Zelanda, Kanada ve Güney Rhodesia’ya gönderilmişti. Dönemin İngiliz hükümetinin dini kuruluşlarla işbirliği içerisinde gönderdiği yaklaşık 10 bin çocuğun uğradığı cinsel istismarla ilgili soruşturmada, hayatta olan mağdurların ifadeleri alınıyor. David Hill isimli tanık, “Ben Avustralya, Fairbridge’e giden çocukların yüzde 60’ının istismara uğradığını söyleyebilirim. Batı Avustralya’daki diğer yerlerde de bu rakam ya aynıdır ya da daha yüksektir” dedi. Mağdurların gerek yolculuk sırasında, gerekse gönderildikleri ülkelerdeki okullarda veya yerleştirildikleri ailelerde sistemli cinsel istismara uğradığı belirtiliyor.
Seçim nasıl yapıldı?
Çocuk hakları savunucuları, kolonilere gönderilen çocukların İngiltere’de pedofiller tarafından seçildiğini kaydediyor. İngiliz hükümeti, çocukların seçimini ve gönderildikleri ülkelerdeki idaresini Barnardo’s, Anglikan Kilisesi Çocuk Derneği ve Nasıra Hemşireleri gibi kurumların da aralarında yer aldığı dini kuruluşlara bırakmıştı. Bu kuruluşların bazılarının daha 1956’da haklarındaki cinsel istismar iddialarıyla resmi bir kara listeye alındığı, ancak dini çevrelerden gelen baskı üzerine olayın örtbas edildiği iddia ediliyor. Yönetimin 19. yüzyıldan 1970’lere kadar 100 binden fazla çocuğu “kolonilere beyaz Anglosakson iş gücü” sağlamak için gönderdiği belirtiliyor. Ailelerinden zorla alınan çocukların gemilere bindirildiği ve kendilerine açıklama bile yapılmadığı aktarılıyor. Tarikatların yönettiği okullara yerleştirilen çocuklara zorla koparıldıkları aileleriyle ilgili bilgi verilmediği ve öksüz olduklarının söylendiği kaydediliyor. Avustralya 2009 yılında çocuk göçmenlerin maruz kaldığı istismarlardan dolayı özür dilemişti. İngiltere de 2010 yılında bir özür yayınlamış ancak özür metninde cinsel istismardan söz edilmemişti.
LONDRA