Zero Hipotez, sanatseverlerin belleğinde yer eden düşsel resimleriyle zihnindekileri görselleştiren, imgelerle zamanlar arası kolajlar yapan bir ressamın bunu ilk kez yazıya dökme denemesi, yazı ile resmi yan yana getirmesi. Türkiye’de yaşadığı yıllarda resim ve edebiyat çevresi ile olan dostlukları ile de bilinen Utku Varlık, Zero Hipotez: Fragmanlar ismini verdiği kitapta öykülerinin merkezine aldığı ana karakter Roby Zober ile birlikte tıpkı resimlerindeki gibi düşsel bir yolculuğa çıkıyor: 60’lı yılların Akademisi, okulun karşısında topluca içmeye gidilen Niyazi, Cihat Burak’tan, Hayalet Oğuz’a, Bedri Rahmi Eyüboğlu’ndan Avni Arbaş’a, Edip Cansever’den Cemal Süreya’ya kadar hepsi birbirinden efsanevi kişileri anlatan yaşanmışlıklar, meyhane masalarındaki sohbetler, ressamca dostluklar, edebiyatla ve sinemayla kurulan diyalog, otostopla çıkılan yolculuklar, 70’li yıllarda Paris, hep hayali kurulan müzeler, şehirler, bir ressamın başında Demokles’in kılıcı gibi duran resim ustaları, renkler, kokular, korkular ve tatlar…
Sanatçı, bu yaşanmışlıkları bir sergi ve kitap vesilesiyle aktarma nedenini şöyle özetliyor:
Bir hayat; tam farkına vardığımda, bu yolun sonunda olduğumu gördüm; çapraz bir eşleşmenin envanterini yapmak mı, yoksa hesaplaşmak mı? Bence “HİÇ”biri… Görsel bir sentez ya da bir görselliğe saptanamaz bu yaşantı, işte o zaman bir anlatı gerekiyordu; okurun gerçek algısını boyamak, başıboşluğun şiirini yazmak, eğer yaşantı bir öykü içeriyorsa! Su yüzeyine çıkan anıları derlemekti beni yönlendiren. Bir portrenin arkasında saklanan gizem, gerideki nesnel içerik her zaman benim bir merak alanım oldu, bir gölgenin yansıdığı mekân çok önemli; yaşanmışlığa dair eski bir fotoğrafa bakmak gibi… Yeniden boyamak, bir tuvali tekrar kurgulamak; değişen zamanı sorgulamak…
Utku Varlık
1942 yılında Bolu’da doğan Utku Varlık, 1961 yılında girdiği Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü’nde Bedri Rahmi Eyüboğlu atölyesinde resim eğitimi, Sabri Berkel atölyesinde ise gravür ve litografi eğitimi alır. Akademi’den 1966 yılında mezun olan Varlık, 1970 yılında devlet bursu ile Paris’e gider. 1971 – 1974 yılları arasında Paris Güzel Sanatlar Akademisi’nde George Dayez ile, 1973 – 1975 yılları arasında da Cachan Atölyesi ́nde litografi çalışır. İlk sergisini 1965 yılında Cenevre’de açan Utku Varlık, daha sonra aralarında İstanbul, Ankara, İzmir, Valence, Salzburg, Nürnberg, Münih, Köln, Hamburg, Stuttgart, Neuchâtel, Honfleur, Rennes ve Paris’in bulunduğu birçok kentte düzenli olarak sergiler açar. Çalışmalarını 1975 yılından beri Paris’te sürdüren Varlık’ın eserleri İstanbul ve Ankara Devlet Resim Heykel müzelerinde, İstanbul Modern Sanat Müzesi’nde, Merkez Bankası ve İş Bankası koleksiyonlarında, Amerika Birleşik Devletleri Ben and Abey Gray Vakfı’nda, Paris Belediyesi ve Paris Ulusal Kütüphanesi koleksiyonlarında ve Lyon Müzesi’nde temsil ediliyor. Sanat yaşamına başladığı yıllarda dışavurumcu anlatımla figürlerini biçimlendiren Utku Varlık, 1960 ve 1970 ́lerde dönemin politik yaşamından etkilenerek yaptığı resimlerinde de bu anlatım biçimini kullanmıştır. Sanatçı 1975 ́ten sonra dışavurumcu anlatımdan ve toplumsal konulardan uzaklaşmış, düşsel bir anlatım biçimine yönelmiştir. Sanatçı için figür, sürekli ve asal olan doğanın yaşayan öğelerinden biridir ve yansımasını doğada bulur.
