33 mum ışığı, 2 Temmuz 1993’te Sivas’taki Madımak Oteli’nde hayatını kaybeden 33 canı anmak için bir araya gelenlerin simgesi oldu. O gün, sıcak ve bunaltıcı havaya rağmen, Alevilik inancına sahip bireyler, sevgi ve dayanışma ile dolu bir atmosferde toplandılar. İçerideki samimi gülüşler ve muhabbetler, dışarıda ise karanlık niyetler ve nefret dolu bir kalabalıkla zıtlık oluşturuyordu.
Madımak Oteli’nin içinde, Pir Sultan Abdal’ın sazı çalınırken, dışarıda katillerin sayısı artıyordu. İçerideki canlar, sevgi dolu müzikleriyle karanlığın gücüne karşı durmaya çalıştılar. Dışarıdaki nefret, içerideki mum ışığını boğmaya çalışsa da, 33 canın anısı ve direnişi, bu karanlığa karşı bir umut ışığı oldu.
Otuz üç mum, sadece birer aydınlatma aracı değil; aynı zamanda, Alevilik inancının ve onun değerlerinin direniş simgesi haline geldi. Bu direniş, yüzyıllardır süregelen bir mücadele ve inanç özgürlüğü arayışının parçasıydı. Bugün, o gün hayatını kaybeden canlar, sadece bir anma değil, aynı zamanda adalet talebinin de temsilcisi olarak anılıyor.
Madımak’ta yaşananlar, halen unutturulmaması gereken bir trajedi olarak hafızalarda yer alıyor. Alevilik inancı, eşit yurttaşlık ve inanç özgürlüğü talepleriyle birlikte, bu acı olaydan ders çıkararak geleceğe umutla bakıyor. Bugün, 33 mum ışığı, karanlığa karşı direnişin sembolü olarak yaşamaya devam ediyor.
📌 ALEVİ GAZETESİ’NİN NOTU
33 canın anısı, Alevilik inancının direniş ve adalet talebinin simgesi olarak her yıl yeniden hatırlanıyor. Madımakta yaşananlar, sadece bir trajedi değil, aynı zamanda inanç özgürlüğü mücadelesinin unutulmaması gereken bir parçasıdır. Alevi toplumu, eşit yurttaşlık ve insan hakları için durmadan sesini yükseltmeli, karanlık niyetlere karşı sevgi ve dayanışma ile dimdik durmalıdır.
— Alevi Gazetesi Editörü