Eşinden gördüğü şiddet üzerine polis karakoluna giderek, sığınma başvurusunda bulunan İranlı D.M.’nin talebi, “raporların eksik” denilerek kabul edilmedi. Şiddet gördüğü eve gönderilen M.D., bir haftadır eşinin uyguladığı tehdit ve şiddet altında yaşamayı sürdürüyor.
Van’da yaşayan ve eşinden gördüğü şiddet üzerine karakola giderek, sığınma başvurusunda bulunan İranlı D.M.’nin talebi, “Raporların eksik” denilerek kabul edilmedi. Yeniden şiddet gördüğü eve geri dönmek zorunda kalan genç kadın bir kez daha eşinin şiddetine uğradı.
İran’dan 3 yıl önce Van’a göç etmek zorunda kalan mülteci kadın, psikolojik ve fiziksel şiddet gördüğü eşi A.M.’den boşanmak için 24 Haziran’da Van Barosu’na başvurarak yardım talebinden bulundu. Talebi kabul edilerek boşanma avukatı tayin edilen D.M., aynı gün şiddete maruz kalmamak için 3 yaşındaki çocuğunu da yanına alarak 2 Nisan Polis Karakolu’na giderek sığınma evi talebinde bulundu.
SIĞINMAEVİ TALEBİ KABUL EDİLMEDİ
Saat 22.00’ye kadar karakolda bekletilen D.M., “Raporların eksik” denilerek, sığınma evine gönderilmedi. Gece yarısı karakoldan çıkan D.M., çocuğuyla geceyi geçirmek için daha önce tanıdığı bir arkadaşının evine gitti. Durumu öğrenen A.M., gece yarısı D.M.’nin kaldığı eve gelerek, eşine saldırdı ve dakikalarca şiddet uyguladı.
HALA AYNI TEHDİT ALTINDA YAŞIYOR
Maruz kaldığı ağır şiddet sonucu yüzünde yaralar oluşan D.M., yeniden şiddet gördüğü evine zorla götürüldü. Yaklaşık bir haftadır şiddet gördüğü adamla aynı evde kalmaya devam eden D.M., en son dün gece yine eşi A.M’nin şiddet ve hakaretine maruz kaldı. D.M., önce bir arkadaşını arayıp yaşadıklarını anlattı, ardından da 155’i arayarak yardım istedi. Kürtçe dışında dil bilmeyen ve uğradığı şiddet karşısında ikinci defa polisten yardım talep eden D.M.’nin telefonu, “Konuştuğun dil anlaşılmıyor” denilerek üzerine kapatıldı. “Eksik” denilen raporun dahi ne olduğu belirtilmeden şiddet gördüğü eve gönderilen M.D., hala eşinin boşanma davasından vazgeçmesi için kendisine uyguladığı tehdit ve şiddet altında yaşamayı sürdürüyor.
“Eksik rapor” gerekçesiyle D.M.’yi şiddet gördüğü yere geri gönderen polisin, söz konusu durumu Şiddet Önleme ve İzleme Merkezi’ne (ŞÖNİM) bildirmesi ve ŞÖNİM’in de kimlik veya kimlik yerine sayılacak geçici bir belgeye dahi gerek duymadan, şiddete uğrayan kadını sığınma evine alması gerekiyor.
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Sığınmaaevi Yönetmenliği’nde ilgili maddeler şöyle sıralanıyor:
– Konukevi’ne kabulünü isteyen kadınlar il müdürlüğüne, ŞÖNİM’e, benzeri görevleri yapan kamu kurum ve kuruluşlarının ilgili yönlendirici birimlerine veya kolluğa başvurabilirler.
– Şiddetten haberdar olan üçüncü kişilerin bildirimleri ihbar kabul edilir.
– Konukevine kabulde kadınlardan herhangi bir belge istenmez. Konukevi yönetimi, resmi kimlik belgesi olmayan kadınların kimlik belgesi edinme işlemlerine destek olur.
– Mülkî amir, aile mahkemesi hâkimi veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde kolluk amirinin kararı üzerine ŞÖNİM tarafından ilk kabul birimine veya konukevine kadın kabul edilir.
– ŞÖNİM’e yapılan başvurularda, kadının yazılı talebi alınır ve yapılacak değerlendirme sonucunda barınma ihtiyacının olduğu tespit edilenler ilk kabul birimine yönlendirilir. Ancak ŞÖNİM tarafından, konukevine kabulü uygun görülen kadın ve beraberindeki çocuklar, durumun gerektirdiği hallerde kabul için aranan bilgi ve belgeler sonradan tamamlanmak üzere doğrudan konukevine gönderilebilir.
– Kadınların ilk kabul birimine geçici kabulünün yapılabilmesi için gereken bilgi ve belgeler şunlardır:
a) Başvuru dilekçesi.
b) Ön görüşme formu.
c) Kadının konukevi kurallarına uyacağına dair taahhütname.
ç) Kimlik bilgisi beyanı.
