Nisan ayı raporumuzda meslek hastalığı nedeniyle gerçekleşen bir iş cinayeti var: Edirne Ayka Madencilik’te işçi İbrahim Kenar 5 yıl önce silikozise yakalandı. Yıllarca süren dava boyunca sağlık hizmetlerinden yararlanamadı ve hastane hastane gezdirildi. 190 cm boyundaki işçi arkadaşımız en son 47 kiloya düştü ve Kartal Koşuyolu Hastanesi’nde yaşamını yitirdi…
Oysa ILO ve WHO verilerine göre 1 “iş kazası sonucu ölüm” karşılığında yaklaşık 6 “meslek hastalığı sonucu ölüm” olmaktadır. Bu durumda Türkiye’de Nisan ayında 1000’in üzerinde işçinin meslek hastalıklarından dolayı ölmüş olabileceği öngörülmektedir…
• Elimize yeni ulaşan bilgiler ışığında Ocak ayında en az 144, Şubat ayında en az 128, Mart ayında en az 126 ve Nisan ayında en az 177 işçi olmak üzere; Türkiye’de 2018 yılının ilk dört ayında en az 575 işçi iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi…
• 177 emekçinin 129’u ücretli (işçi ve memur), 48’i kendi nam ve hesabına çalışanlardan (çiftçi ve esnaf) oluşuyor…
• Ölenlerin 10’u kadın işçi, 167’si erkek işçi. Kadın işçi cinayetleri tarım, tekstil, eğitim, büro ve sağlık işkollarında gerçekleşti…
• 2’si 14 yaş ve altında 4 çocuk işçi can verdi. Büyükbaş hayvanları otlatan çobanlar 13 yaşındaki Yusuf Kaya ve 12 yaşındaki Berat Taş gölette boğuldu. 16 yaşındaki inşaat işçisi Vefa Taşçı 6.kattan asansör boşluğuna düştü. 15 yaşındaki inşaat işçisi Kadir Kara ise 23 Nisan Çocuk Bayramı’nda elektrik akımına kapıldı…
• 8 mülteci/göçmen işçi yaşamını yitirdi. Mülteci/göçmen işçilerin 4’ü Afgan, 3’ü Suriyeli ve 1’i Azeri…
• Ölümler en çok tarım, inşaat, ticaret/büro, taşımacılık, belediye, enerji ve sağlık işkollarında gerçekleşti. OHAL sonrası üst üste iki aydır sanayi işçilerinin iş cinayetlerindeki oransal artışında azalma görüldü…
• En fazla ölüm nedeni trafik/servis kazası, ezilme/göçük ve yüksekten düşme. Her ay bu nedenler sıralama değiştirerek ilk üç sırada yer alıyor…
• En çok iş cinayeti İstanbul, Kocaeli, Manisa, Gaziantep, Eskişehir, İzmir, Antalya, Aydın, Bursa ve Denizli’de yaşandı…
• Ölenlerin 1’i (yüzde 0,56) sendikalı işçi, 176 işçi ise (yüzde 99,44) sendikasız. Sendikalı işçi belediye işkolunda çalışıyordu. Diğer yandan ölen başka sendikalı işçiler de olabilir. Ancak kâğıt üzerinde olan sendikal üyeliklerinin gerçek bir örgütlülük olmaması ve birçok sendikanın ölen üyelerini sahiplenmemesi sonucu net bir bilgi verme şansımız olmadığını da belirtelim…
14 ölüm İstanbul’da; 9’ar ölüm Kocaeli ve Manisa’da; 7 ölüm Gaziantep’te; 6’şar ölüm Eskişehir ve İzmir’de; 5’er ölüm Antalya, Aydın, Bursa ve Denizli’de; 4’er ölüm Bolu, Çorum, Iğdır, Sakarya, Samsun, Şanlıurfa ve Zonguldak’ta; 3’er ölüm Adana, Adıyaman, Ağrı, Balıkesir, Burdur, Mersin, Muğla ve Osmaniye’de; 2’şer ölüm Amasya, Ankara, Artvin, Bitlis, Düzce, Hatay, Isparta, Kahramanmaraş, Karabük, Kastamonu, Kütahya, Ordu, Sivas, Uşak ve Van’da; 1’er ölüm ise Afyon, Aksaray, Bingöl, Çanakkale, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Hakkari, Kayseri, Kırıkkale, Kırşehir, Konya, Malatya, Mardin, Niğde, Sinop, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Tunceli, Yalova, Yozgat, S.Arabistan ve Suriye’de yaşandı…
