Alevi Gazetesi

Hakkın ve Hakikatin Sesi

GÖRÜŞ

Kadınların Yaşam Hakkı, Toplumun Özgürlük Meselesidir

9 okunma

25 Kasım, yalnızca şiddeti hatırlama günü değil; erkek egemen düzene, eşitsizliğe ve cezasızlığa karşı mücadeleyi büyütme günüdür. 25 Kasım Uluslararası Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele Günü, kadınların yaşam hakkı, özgürlüğü ve eşitliği için yürüttüğü tarihsel mücadelenin simgesidir. Ancak 25 Kasım’ı yalnızca bir anma günü olarak değerlendirmek, kadınların karşı karşıya bırakıldığı gerçekliği eksik okumak olur. Çünkü kadına yönelik şiddet, münferit olaylardan ibaret değildir. Erkek egemen düzenin, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin ve iktidar ilişkilerinin yeniden ürettiği siyasal ve toplumsal bir sorundur. Bugün Türkiye’de ve dünyanın dört bir yanında kadınlar; kadın cinayetleri, cinsel saldırılar, ekonomik şiddet, ayrımcılık, siyasetten dışlanma ve bedenleri üzerindeki baskılarla mücadele ediyor. Kadınların kimlikleri, inançları ve özgür yaşam tercihleri üzerinden hedef gösterilmesi, şiddetin yalnızca fiziksel değil, ideolojik ve toplumsal boyutlarını da derinleştiriyor. Burada asıl sorgulanması gereken, şiddetin neden bu kadar yaygın olduğu kadar, onu önlemekle yükümlü kurumların neden görevlerini yerine getirmediğidir.

Kadınların yaşam hakkını korumak devletin bir tercihi değil, anayasal ve hukuki sorumluluğudur. İstanbul Sözleşmesi’nden çıkılması, koruma kararlarının etkili biçimde uygulanmaması, kadınları aile içine hapsetmeyi esas alan politikalar ve cezasızlık anlayışı, kadınların yaşamını her geçen gün daha fazla güvencesiz bırakmaktadır. Şiddet faillerinin korunabildiği, kadınların adalet arayışının görmezden gelindiği bir düzende eşitlikten ve adaletten söz etmek mümkün değildir. Adalet, failin değil, yaşam hakkı ihlal edilenin yanında durduğunda anlam kazanır. Kadın cinayeti, cinsel saldırı ve çocuk istismarı davalarında uygulanan iyi hal ve haksız tahrik indirimleri, yargı süreçlerindeki çifte standartlar ve mağdurun beyanını değersizleştiren yaklaşımlar cezasızlık kültürünü beslemektedir. Hukukun temel ilkeleri, kadınların ve çocukların adalete erişimini engelleyen bir mekanizmaya dönüştürülmemelidir. Yargının bütün kademelerinde temel yaklaşım, insan onurunu ve yaşam hakkını korumak olmalıdır.

Şiddetin mağdurları yalnızca kadınlar değildir. Çocukların cinsel istismara uğraması, zorla çalıştırılması, eğitim haklarının ellerinden alınması ve her türlü sömürüye maruz bırakılması da toplumsal düzenin en ağır sorunlarındandır. Çocukları korumak yalnızca ailelerin değil, öncelikle kamusal sorumluluk taşıyan devletin görevidir. Rızalık, eşitlik ve insan sevgisi üzerine kurulu yol anlayışımızda kadın, toplumsal yaşamın dışında bırakılacak ya da ikincil bir konuma indirgenecek bir varlık değildir. Kadın; yaşamın, vicdanın ve toplumsal eşitliğin ayrılmaz bir parçasıdır. “Eline, beline, diline sahip ol” ilkesi, yalnızca bireysel bir ahlak öğüdü değil; insanın insana kıymamasını, zulme karşı durmasını ve yaşamın kutsallığını savunmasını gerektiren bir anlayıştır. Bu nedenle kadına yönelik şiddet karşısında susmak, haksızlığın karşısında tarafsız kalmak değildir. Suskunluk, çoğu zaman mevcut düzenin devamına hizmet eder. Kadınların yaşadığı şiddetin sınırları coğrafyalarla çizilmiyor. Suriye’de özellikle Alevi kadınlara yönelik kaçırılma, cinsel saldırı ve katliamlar, savaşın, mezhepçi nefretin ve erkek egemen tahakkümün kadın bedenleri üzerinden nasıl bir saldırıya dönüştüğünü acı biçimde ortaya koyuyor. Kaçırılan, kaybedilen, katledilen ve akıbeti hala bilinmeyen kadınların sesi olmak, yalnızca bir dayanışma meselesi değil, insanlık onurunu savunma sorumluluğudur. LGBTİ+ bireylere yönelik nefret söylemleri ve ayrımcı politikalar da aynı eşitsizlik anlayışının ürünüdür. Hiç kimsenin kimliği, inancı, cinsel yönelimi ya da yaşam tercihi nedeniyle şiddete, ayrımcılığa ve dışlanmaya maruz bırakılmadığı bir toplum, gerçek anlamda özgür ve demokratik olabilir. 25 Kasım bize bir kez daha gösteriyor ki kadınların özgürlük mücadelesi, yalnızca kadınların omuzlarına bırakılabilecek bir mücadele değildir. Bu mücadele; eşitlikten, adaletten, demokrasiden ve insan haklarından yana olan herkesin ortak sorumluluğudur. Mesele yalnızca kadınların hayatta kalması değildir. Mesele kadınların korkmadan yaşayabilmesi, özgürce karar verebilmesi, eşit temsil edilmesi ve kendi yaşamları üzerinde söz sahibi olabilmesidir.

Çünkü kadınların yaşam hakkının güvence altına alınmadığı bir yerde adaletten, eşitlikten ve insanlıktan söz edilemez.

Kadınlar özgürleşmeden toplum özgürleşemez. Şiddete karşı susmayacağız, eşitsizliğe boyun eğmeyeceğiz, cezasızlığa teslim olmayacağız. Yaşamı, özgürlüğü ve eşitliği savunmaya devam edeceğiz.

Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yazarın Diğer Yazıları