Bugün toplumumuzun en temel ihtiyacı, ayrımsız, adil ve kalıcı bir barıştır. Bu barış, yalnızca çatışmaların olmaması değil; aynı zamanda herkesin eşit görülmesi, farklılıkların zenginlik kabul edilmesi ve gönüllerin bir olmasıdır.
Alevi öğretisi, yüzyıllardır bu anlayışın en canlı örneğidir “Yetmiş iki millete bir nazarla bakmak” ilkesi, farklı kimliklerin ve inançların eşitlik temelinde kabulünü öğütler. “Rızalık” kavramı, barışın gönüllü bir uyum ve karşılıklı kabul ile mümkün olacağını gösterir. “Eline, beline, diline sahip ol” çağrısı da bireysel ahlakın toplumsal barışın temeli olduğunu hatırlatır.
Bu nedenle Alevi yolu, bugünün çatışmalarla yıpranan dünyasında ayrımsız barışa giden yol için hem tarihsel hem de felsefi barışın kaynağıdır.
Barış, rızalık ve insana değer vermek en yüce ilkedir. Ancak bu değerlerden uzaklaşıldığında toplumsal huzur zedelenmektedir. Sorunun kaynağı ve nedenleri doğru anlaşılmalı çözüm de o ölçüde adil ve kalıcı olmalıdır
Bugün içinde bulunduğumuz kaotik durumun nedenleri
Kendi çıkarını toplumun rızalığının önüne koyanlar:
Adaletin gecikmesi veya uygulanmaması,
Siyasi taassup ve ayrıştırma,
Benlik ve üstünlük duygusu,
Empati eksikliği,
Adaletsiz ve taraflı yönetim,
Toplumsal değerlerin zayıflaması,
Bilinçsiz mühendislikler, ayrılıkları derinleştirir.
Evrensel hak ve hukuk ilkelerinin yok sayılması:
- Toplumsal bağlılığı sağlayan değerler korunmalı, istismara izin verilmemelidir.
- Adalet sistemi eksiksiz ve tarafsız işletilmeli;
- Empati, hoşgörü ve diğerkâmlık kültürel olarak güçlendirilmelidir.
- “Ben” yerine “biz” anlayışı öne çıkarılmalı, rızalık ilkesi toplumsallaştırılmalıdır.
- Kültürel ve inançsal bağlar yıpratılmadan yaşatılmalı, toplumun birleştirici unsurları korunmalıdır.
- Yanlış yönlendirmeler ve fitne politikalarıyla mücadele edilmelidir.
- Yöneticiler tarafsız, adil ve şeffaf olmalıdır.
- Evrensel hak ve hukuk ilkelerine koşulsuz uyulmalıdır.
Toplumsal barış, yalnızca hukuki ve siyasi düzenlemelerle değil, gönüllerin bir olmasıyla mümkündür. Alevi inancı bize şunu hatırlatır:
“Barış, Hak yolunun kapısıdır.”
O kapıdan girilmezse ne ibadet kabul olur, ne toplum huzur bulur.