Alevi Gazetesi – AABF Engelsiz Yaşam Çalışma Grubu, Wuppertal Cemevi’nde düzenlenen buluşmada canlarla bir araya geldi. Buluşmada, beş yıldır sürdürülen çalışmaların deneyimleri paylaşıldı ve engelsiz yaşamın bir hak olduğu vurgulandı.
Toplantıda, eşit katılım, görünürlük, erişilebilirlik ve dayanışmanın önemine dikkat çekildi. “Asıl engellerin kimi zaman merdivenlerde ya da kapılarda değil, zihinlerde, önyargılarda, duyarsızlıkta ve görmezden gelmede başladığını biliyoruz” denildi.
Çalışma Grubu, toplumsal farkındalığın artırılması gerektiğini belirterek, “Engelsiz yaşam bir iyilik, bir lütuf ya da ayrıcalık değil, bir haktır” ifadesini kullandı. Ayrıca, insanların birbirlerini görmesi ve anlaması gerektiği vurgulandı.
Buluşmanın sonunda, Wuppertal Cemevi yönetimine ve katılımcılara teşekkür edildi. AABF Engelsiz Yaşam Çalışma Grubu, dayanışma ve eşitlik çağrısı yaparak, “Birlikte yürürsek kimse geride kalmaz” mesajını verdi.
AABF — Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu
Can — Nişanyan’ın etimolojik sözlüğüne göre “can” kelimesi, “yaşam” anlamına gelen Farsça jān sözcüğünden gelir ve bu da, “ruh” anlamına gelen Sanskritçe vyāna sözcüğünden türetilmiştir. Türk ve Fars tasavvuf edebiyatında can kavramı, Kur’an kaynaklı Arapça ruh kavramına ek olarak, “bedene canlılık kazandıran unsur”u adlandırmak için kullanılmıştır (Uzun 1993). Divan edebiyatında can, etten ve deriden oluşan maddi bedene yaşam veren, görünmez ve maddesel olmayan bir unsur olarak kabul edilir. Bu şiirlerde can, aynı zamanda sevgiliden sevgiliye “Ey can” hitabında olduğu gibi aşk duygusunu da besleyen bir bileşen olarak görülür. Tasavvuf terminolojisinde, örneğin Mevlana’nın Mesnevi‘sinde, insanın doğumla birlikte ortaya çıkan ve ilahi kökenini nübüvvet nurunda bulan ebedi ruhunu tanımlamak için de kullanılmıştır. Sufi eserlerde can kelimesi zaman zaman Allah, Peygamber Muhammed, sufi şeyhi ya da melekleri ifade etmek için de kullanılmıştır. Bu nedenle Mevlevi ve Bektaşi tarikatı dervişleri birbirlerine hitap ederken bazen bu terimi kullanmışlardır. Günlük yaşamda ise Türkçedeki can kelimesi oldukça yaygın bir biçimde kullanılır: canlı (“yaşayan, hayat dolu”) sözcüğünde ya da sevgi ifadesi olarak kullanılan canım (“canım, hayatım”) gibi.