Sosyalist ideolojinin önünde siyasal ve ekonomik kurtuluş büyük bir sorundur. Yine demokrasi önemli bir sorun olarak çözüm bekliyor. En önemlisi de çevre sorununa kesin programatik bir yaklaşım; hem de çok detaylı ve mutlak uygulanması gereken bir program gerekiyor.

Bunlar yeni dönem sosyalizminin üzerinde programatik anlamda çalışacağı temel sorunlardır. Hiç şüphesiz felsefesi, hayali, moral-ahlaki yanına ilişkin de kesin bazı gelişme ilke ve esaslarını yakalaması gereklidir. Felsefesiz, moralsiz sosyalizm düşünülemez. Kaba bir materyalizm, en az kapitalizm kadar tehlikelidir. Bunun yanında yeni partileşme, örgütleşme ve mücadele taktikleri sorunu da önem kazanacaktır.

Artık eskinin sosyalist ihtilal teorileri yetmiyor. Özellikle teknik oldukça gelişmiştir. Teknik ile mücadeleler arasında önemli ve sıkı bir bağlantı vardır. Dolayısıyla yeni partileşme ve mücadele taktikleri bu somut gelişmeyi de göz önüne getirerek daha değişik mücadele yöntemlerini geliştirmek zorundadır. Hiç şüphesiz bu temelde enternasyonalizmde de bir gelişme ortaya çıkacaktır. Artık ulusların dar sınırlar içinde tutulamayacağı, emperyalizmin deyişiyle globalleşmenin bu kadar arttığı bir dönemde sosyalizmin de globalleşmesi gerektiği ortadadır.

Yeni bir enternasyonal yaklaşım giderek kendisini hissettirecektir. Daha doğru, somut ulusal sınırlar kadar evrensel sınırlarda da kendisini gösterecektir. Toplum ile doğa arasındaki ilişkileri iyi formüle edecek bir sosyalist enternasyonal, önemli bir ihtiyaçtır ve önümüzdeki yüzyılı belki de böyle bir enternasyonalin bayrağı altında karşılamak en doğrusu ve en gerekeni olacaktır.

Biraz bir sistem gibi kendini idare eden, kapitalizme karşı ondan rahatsızlık duyan ne kadar insanlık varsa – ki buna ezilen uluslar, sınıflar ve çevreciler dahildir-  bunların hepsinin ortak paydasını bulmak gerekiyor. Tıpkı sosyalizm tarihinde Birinci Enternasyonal benzeri. Bunun başarmak istediği, bir ulustan değil, bütün uluslardan işçilerin birliğini ve daha çok da ideolojik birliğini kurmaktı ve aslında bunu başardı. İkinci Enternasyonal biraz kitleselleşen ve iktidarı yakalamak isteyen bir kuruluşa sahipti ama bunu başaramadı ve zaten bu nedenle de aşıldı. Yerine gelişen Üçüncü Enternasyonal, devletleşmiş sosyalizmin enternasyonalizmiydi. O da devletleşmeyi kötü kullandı ve sosyalizmin devletle ilişkisini doğru çözemediği için aşıldı. Şimdi de yeni bir enternasyonal kuruluşa ihtiyaç vardır. Zaten mevcut tartışmaların düzeyi de giderek bunu gündeme getirecektir.

Nasıl bir sosyalist enternasyonal?

Kurulacak bir sosyalist enternasyonal bütünüyle evrensel çapta insanlığın durumuna, her ulusa, hatta her kıtaya, bölgeye uyarlanmış daha programatik bir sosyalizmi ve hatta her ulusa, ulusun içinde sınıfsal duruma uyarlanmış bir sosyalizmi öngörmelidir. Yani bu yeniden bir kuruluş dönemi demektir ve bu aşamalar halinde olur. Zaten sosyalizm ilkesi budur. Bir yerde bir aşama sağlanırken, diğer yerde başka bir aşama sağlanabilir. Önemli olan sosyalizmin sorunlarını güncelliği içinde doğru yakalamaktır. Bunları ana hatlarıyla şöyle sıralamak mümkündür;

* Sosyalizm ve devlet,
* Sosyalizm ve kalkınma,
* Sosyalizm ve moral,
* Sosyalizm ve ulusal sorun,
* Sosyalizm ve kültür,
* Sosyalizm ve ekonomi,
* Sosyalizm ve reel sosyalizm,
* Sosyalizm ve ütopya,
* Sosyalizm ve bilim,
* Sosyalizm ve din,
* Sosyalizm ve aile,
* Sosyalizm ve kadın,
* Sosyalizm ve ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı,
* Sosyalizm ve demokrasi,
* Sosyalizm ve parti ilişkileri.

Bütün bunlar yeniden tartışılmak durumundadır. Yani sosyalist ideolojinin kendisini yeniden kavramsallaştırması, giderek bu kavramlar açıklığa kavuştuktan sonra programsallaştırması, programsallaştırdıktan sonra yeniden örgütlemesi ve eyleme geçirmesi gerekmektedir. Kaçınılmaz olarak gelişme böyle dönemlerle olacaktır. Şimdilik belki fazla iddialı gibi bir durum yok ve bazı sığ, yüzeysel tartışmalar var ama giderek, tıpkı Birinci Enternasyonal’de, ikincisinde, üçüncüsünde olduğu gibi dördüncüsü ve beşincisi de gelişebilir.

Kürdistan devrimi, bu anlamda içeriğini daha da zenginleştirip kendi içinde insan çözümünü, yeni tip insanı son yıllarda büyük bir yoğunlukla geliştirmesi gibi hakim kılarsa sosyalizmde çok iddialı bir süreci başlatması işten bile değildir.

Unutmamak gerekir ki; Kürdistan’ın parçalanmışlığı, geliştirilecek bir sosyalist federasyon deneyimi ile dört temel ulusun ve birçok azınlığın da içine gireceği bir modeli hızlandıracaktır.

Bunun da dört büyük ulusun ve çok çeşitli azınlık ve kültürlerin Özgürlük Hareketi etkisiyle sosyalizme, demokrasiye doğru evrim göstermesinde Ekim Devrimi’nin bile etkisinin çok üstünde bir etkiye yol açması kaçınılmazdır.

Uluslararası işçi sınıfı ve emekçilerin mücadele gününde Özgürlük Hareketi böyle bir gerçekliğe en çok yaraşan ve gereklerini yerine getiren, yani sosyalizmde ısrarla birlikte zaferini temsil eden sosyalist bir hareket durumundadır. Reel sosyalizmi çözülüşe götüren bütün hastalıklardan kendini arındırdığı gibi, yeni sosyalizm arayışına iddialı bir zemini kendi içinde geliştiren bir sosyalist hareket olarak şekillenmektedir.

Özgür Politika

Emekçiler, kadınlar ve gençler başta olmak üzere tüm insanlık dünyanın her köşesinde 1 Mayıs’ı kutlayacak. Biz de tüm insanlığın bu dayanışma ve mücadele gününü kutluyoruz.

1 Mayıs kapitalizme karşı emekçilerin dayanışma ve mücadele günü olarak kutlanmaya başlanmıştır. Bugün ise tüm insanlığın demokratik toplum sosyalizmi günü haline gelmiştir. Kapitalizm 150 yıl öncesinden katbekat daha fazla toplum ve insanlık düşmanı konumundadır. Artık tüm insanlık kapitalizme ve onun modernitesine karşı mücadele verdikçe var olabilir. Toplum, toplumsallık insanın var olma biçimidir. Kapitalizm bugün toplum düşmanlığını görülmedik düzeye çıkarmıştır. Toplum ve insanlık kapitalist modernite altında can çekişmektedir. Bu açıdan artık 1 Mayıslar insanlığın toplumu var etmesi için dayanışma ve mücadele günüdür. Böyle görülürse 1 Mayıs tarihsel içeriğine ve anlamına denk kutlanmış olur.

1 Mayıslar artık tüm insanlığın kurtuluş bayrağı haline gelmelidir. Kapitalizme karşı özgürlük, demokrasi ve sosyalizm mücadelesi bu günde zirveye kavuşmalıdır. Demokratik toplum sosyalizm bilinciyle tüm meydanlar doldurulmalıdır.

Bu 1 Mayıs’a Ortadoğu merkezli 3. Dünya Savaşı içinde giriyoruz. ABD ve İsrail her tarafa bomba yağdırıyor. Savaşın bir tarafı olan İran ise binlerce göstericiyi sokak ortasında katlediyor, her gün idam sehpaları kurarak insanların, toplulukların özgürlük ve demokrasi özlemlerini kırmaya çalışıyor. Kadınlara zorla şunu bunu giyeceksin, şöyle yaşayacaksın diyor. Dünya bir taraftan kapitalist modernist güçlerin saldırısıyla acı çekiyor; diğer yandan otoriter ve baskıcı güçlerin zulmü altında inliyor. ABD’nin Türkiye büyük elçisi Tom Barrack, Ortadoğu’da demokrasi değil diktatörler ve otoriter rejimler gereklidir, diyor. Bizim için önemli olan işbirlikçiliktir, denilerek açıkça halk düşmanlığı yapılıyor.

Bu gerçeklik kapitalist modernitenin hegemonik güçlerine ve despot iktidarlara karşı halkların özgürlük ve demokrasi seçeneğinin devreye konulmasının acil hale geldiğini gösterir. Bu da demokratik toplum sosyalizmi etrafında bir araya gelip mücadeleyi yükseltmeyi gerekli kılar.

Kürtler için kapitalist modernite aynı zamanda ulusal bir düşmandır. Kürtler tarih boyu toplumsal yaşamları ile her türlü saldırıya karşı direnmişlerdir. Kürtlerin temel direnç kaynakları bu toplumsallıkları olmuştur. Kapitalizm toplumsallığı dağıtarak Kürtlerin tarih boyu en temel direnç kaynağını kurutmaktadır. Bu da Kürtler üzerinde her türlü soykırımcı ve sömürgeci politikalara zemin sunmaktadır. Bu açıdan Kürtler kapitalist moderniteye karşı toplumu savunan 1 Mayıs alanlarını da büyük bir özgürlük mücadelesi haline getirmelidirler. Demokratik toplum sosyalizmi Kürtler için varlık, özgürlük ve demokratik yaşamı sağlamanın en doğru yoludur.

Kürtler 1 Mayıs’ı Newroz gibi varlık, özgürlük ve demokrasi mücadelesi haline getirmeden de özgür ve demokratik yaşama kavuşamazlar. Tüm ülkelerde ve Ortadoğu’da demokrasi mücadelesi en başta da Kürtler için varlık, özgürlük ve demokrasi mücadelesidir. Kürtler için demokratikleşme mücadelesi temel bir kurtuluş stratejisidir. Demokrasiden bize ne demek Türkiye, İran, Irak ve Suriye’deki soykırımcı sömürgeci güçler gibi düşünmektir. Demokratik olmayan sistemler altında Kürtleri soykırıma uğratmak isteyenlerle benzer bir anlayışa sahip olmaktır. Demokrasiden bize ne diyenler Kürt düşmanlığının başka bir yüzü olmaktadırlar. Kürt düşmanlığının öncüsü demokrasi düşmanlarıdır.

Kürtler 1 Mayıs’ta tüm demokrasi ve özgürlük güçleri ile kol kola vermelidirler. Newroz gibi büyük bir heyecan ve coşkuyla meydanları doldurmalıdırlar. 1 Mayıs’ın heyecanı ve coşkusunu duymayanlar Kürt halkının özgürlük mücadelesi için hiçbir şey yapamazlar. Hem Kürt sorununun çözümü istenecek hem de Türkiye’nin özgürlük ve demokrasi güçleriyle, sosyalist güçleriyle birlikte 1 Mayıs meydanları doldurulmayacak! Böyle bir şey olamaz. 1 Mayıs meydanlarını en fazla da Kürtler doldurmalıdır.

Barış ve demokratik toplum süreci başarıya ulaştırılmak isteniyorsa Kürtler ve tüm demokrasi güçleri meydanları doldurarak Türkiye’deki demokratik olmayan siyasi sistem ve onun uygulamalarına karşı seslerini yükseltmelidirler. Barış ve Demokratik Toplum Çağrısı’nın mimarı Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan da bunu istemektedir.

Bu 1 Mayıs aynı zamanda Kürt Halk Önderi’nin ortaya koyduğu demokratik toplum sosyalizmi bayrağının yükseltildiği gün olmalıdır. Kadınlar ve gençler demokratik toplum sosyalizminin öncüsü, mücadele güçleri olarak hem meydanları doldurmalı hem de barış ve demokratik toplum sürecinin başarısını sağlayacak bir irade ortaya koymalıdırlar. Barış ve demokratik toplum sürecine karşılık vermeyen devlet ve iktidara da güçlü bir mesaj vermelidirler.

Yaşasın 1 Mayıs

Yaşasın demokratik toplum sosyalizmi…

Yeni Yaşam Gazetesi