“Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun..”
Olsun da,
kimdir bu şanslı “Türk..?”
70 yaşımda,
varlığımı hangi şanslı “Türk’e” armağan ettiğimi bileyim abiler, ablalar.
Hakkımdır…
Onca yıl okullarda söyledim
her sabah, her sabah:
“Varlığım Türk varlığına Armağan Olsun…”
Öğretmen oldum. Çocuklara söylettim
her sabah, her sabah:
“Varlığım Türk varlığına Armağan Olsun…”
Kimdir bu şanslı “Türk…?”
“Türküm, doğruyum çalışkanım…”
ilave de olabilirdi: “Zekiyim.”
Bu kısım Aziz Nesin’in alanı.
Girmek haddim olamaz.
Benim derdim
“Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun…”
bölümü…
Kimdir bu şanslı “Türk” ?
Çocuktum Bursa’da.
Okulda Arkadaşlarım:
Arnavut, Pomak, Laz, Cerkes, Gürcü, Abaza, Boşnak, Tatar, Kürt, Zaza, Arap, Roman, Yörük, Türkmen…
Birlikte söylerdik sabah sabah:
“Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun…”
Yatılı okudum Çanakkale’de:
Arkadaşlarım:
Arnavut, Pomak, Laz, Cerkes, Gürcü, Abaza, Boşnak, Tatar, Kürt, Zaza, Arap, Roman, Yörük, Türkmen…
Hepimiz söylerdik sabah sabah:
“Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun…”
Sonraki hayatımda gördüm, tanıdım ki;
Ermeni, Yahudi, Ezidi, Süryani, Rum arkadaşlarım da varmış aralarında.
Gizli gizli…
Peki,
Varlığımızı armağan ettiğimiz bu şanslı
“Türk” kimdir…?
Beri gele,
Tanış olak…