Toplumda nefret seviyesinin hızla yükselmesi yaşama dair hissettiklerimizi gizlememize neden olmaktadır. Siyasallaştırılmış kutuplaştırılmış her türlü ayıltılışmış grupların bu öfke patlaması artık refleks haline gelmiş görünüyor. Biz Alevilerin inancındaki hoşgörü yüzyıllardır bu nefreti caydırmaya yetmiyor hep acıverici tecrübelerle sonuçlanıyor.
Şimdi ki durumla yüzyıl hatta bin yıl önceki durum arasında hiç fark yok bu topraklarda yönetilen tek şey öfke, kin ve cehalet, İnsanın kanını donduran, insanlığından utandıran ne varsa alışık ve tanıdık
Ahlakı çürümüş, yaşamı çalınmış, olumlu duygularla olumsuz duyguların tanımı karışmış, sorgulamanın bittiği toplumumdan beklenene ne olabilir ki; ya korku ya da şiddet tüm mesele bu aslında.
Bu öfkeye karşı bizim duyduğuz his ise sadece hüzün ve kaygı yüreğimizde derin yaralar açmasına izin veriyor, izliyoruz bu kadar.
Unutmayalım nefretin yaratacağı yıkımı kimse yeniden inşa edemez ve hasar görmüş bir halk ise yapmacık kınamalarla susturulamaz
Dün Hatun Ana üzerinde nefreti kusanlar için ruhum ve vicdanım diyor ki hiçbir değerlendirme yapma tüketilmiş ve aşağılanmış hoşgörü de gitsin….